Eğer bir aslan konuşabilseydi, onu anlayamazdık.

Tüm insanlar aynı sözleri kullanır ama birbirlerini anlamazlar.

Sözcükler saatler gibidir; en kötüsü hiç yoktan iyidir, en iyisi pek doğru değildir.

Dilini bilmediğim ülkelerin radyolarını dinliyorum. Müzikler bazen iyi oluyor, bazen çok iyi, bazen boktan. Başka bir yedeymişim gibi, ama neredeymişim gibi. Aralardaki konuşmaları seviyorum, hiçbir şey anlamamayı ama anlar gibi olmayı... Üç dakika geçiyor, gerçekten benim kafamda anlaşılmış bir metin oluyor, sanki. Muhtemelen gerçeğinden uzak, ama çok uzak da değil.

Dil var olmanın evidir.

Bir sözcüğün anlamı, onun dil içindeki kullanımıdır.

Her söz, ancak o sözü dinlemekte olan insanın algıladığı kadar bir anlam taşıyabilir.

İnsan sadece anladığını duyar.

Dünyada anlamsız hiçbir şey yok. Hepsi senin onlara bakış biçimine bağlı.

Bir kişi yalnızca anladığı şeyi duyar.

Bütünün ilk yapılanmasını kavrayamadığımız için dünyadaki her şey bize kargaşa ve yıkıntı gibi geliyor.

Her şey bir şeye nasıl baktığınıza bağlı.

Anlamak isteyen anlıyordur, istemeyen de anlamıyordur.

Ben senin dilini dinliyorum. Sen de benim dilimi dinleyeceksin. Benim dilimi de öğreneceksin. Herkes her şeyi öğrenecek.

Kelimeler ancak benzer deneyimleri paylaşan insanlar arasında iletişim sağlayabilir.

Her fikirden, her kesimden, her türden ve her kültürden insanın rahatlıkla konuşabileceği biriyim. Lokum misali bir adamım.

...Dilemekse maksat, af dilenir özür dilenmez. Dilenen özürlülerdir, özür dilenmez.

Açıkça görmek lazım. Her bakan göremez, görmek için bakmak lazım.

Bir insan bir insanı ya üç dakikada tanır, ya hiç dakikada.

Bize yazdığımızı değil, yüreğimizi okuyacak insanlar lazım.