Şüphe mutluluğun olduğu kadar, erdemin de düşmanıdır.

Şüpheye yer bırakmayan yegane şeyden şüphe ediyoruz.

Bilmek inanmaktan üstündür. Bilmek, HİÇBİR şüphenin olmadığı anlamına gelir.

Çok inanırsan kusurlarını asla fark edemezsin; Eğer çok fazla şüphe edersen başlamayacaksın.

İnançlar insanları birbirinden ayırır. Şüphe onları bir araya getirir.

Tanrı sonsuz bilgeliğe sahipse, geleceğimizle ilgili neden şüphelerimiz olsun ki?

Yaşlılar her şeye inanır, orta yaşlılar her şeyden şüphelenir, gençler her şeyi bilir.

Her şeyi bilen ve her şeye kadir olan bir tanrı ve amacının yaratıkları tarafından anlaşılmamasına çalışan bir tanrı... İyiliklerin tanrısı olabilir mi? Sanki insanlığın selameti için sakıncası yokmuş gibi, sayısız şüpheyi ve tereddüdü binlerce yıl boyunca yaşatıp sürdüren tanrı, buna karşın gerçekte yanılmanın korkunç sonuçlarını belirsiz bir şekilde vaat etmiyor mu? O, insanlığın nasıl da hakikat uğruna acı çektiğini, hakikate sahip olsa da iyice görebilseydi, gaddar bir tanrı olmaz mıydı? — Ama belki yine de bir iyilikler tanrısıdır... ve sadece kendini daha açık ifade edemiyor!

Temellendirilmiş inanışın temelinde, temellendirilmemiş inanış yatar.

İnsanız, görmediğimiz şeye nasıl güvenelim?

Pek çok muazzam gerçek vardır ki inkar etmediğimiz ama yine de tam olarak inanmadığımız.

İnsanların en iyisine inanmalı ve en kötüsüne güvenmemelisiniz.

İnanç yanlışsa, dinin yanlış olduğunu düşünmeye eğilimliyiz.

Öte yandan da aslında din adamlarının kendilerinin de Tanrı'ya inanmayıp, onu diğer insanları kandırmak için kullandıklarına inanmakta güçlük çekiyordum.

Her dine esas hizmet veren şey, kuşkulu şeylerin en kuşkulu olanıdır.

... Bütün endişelerimiz, ihanete uğramış düşlerimiz, bu anlaşılmaz vahşet, kaybolan şeyler için duyduğumuz korku ve dünyevi koşullarımızın acı dolu ağırlığı yavaş yavaş dünya dışı bir umudu alarak kristalize oluyor. İnanç ve şüphelerimiz karanlığa karşı sessiz bir çığlık ve sessizlik terk edilmişliğimizin en büyük kanıtı.

Dini vecibelerden nadiren şüpheye düşeriz, genelde onları ritüele dönüştürürüz.

Benim İsa'ya inanışım ve itirafım bir çocuğunki gibi değil. Benim şükrettiğim şey bir kuşku ocağına doğmak.

Sağlam bir kabullenişe giden yol, kalın bir şüphecilik ormanından geçer.

Çoğu insanda, bir şeye karşı inançsızlık, bir başka şeye körü körüne inanıştan doğar.