Derinlere inin ve iç sesinizi dinleyin. İçinizdeki rehbere güvenin.

Bedenine kıymet ver, ona iyi bak ve aynen, eski Yunanların söylediği gibi, zihnin sana daha iyi hizmet eder.

Aptallıklarının farkına varanlar gerçek aptal değildir.

Deli deliliğinde diretirse, bilge olur çıkar.

Dikkat, aklın en büyük çocuğudur.

Hastalık gelene kadar sağlık değerli değildir.

Bilinç, ‘ben’imin aslı esâsıdır. O ilkin, ‘ben’imin ‘dünya’yla kesişen yöreleriyle, yânî bedenimle, bünyemle ‘ben’i tanıştırır. Sonra ‘ben’imin bittiği yerde başlayan dünyayı bana tanıtır.

İç sesler insana kendinden haberlerdir.

Bedenini nesneleştirebilen sağlıklı, benliğini nesneleştirebilen yüce olur.

Akıl dikkatten gelir.

Kendi cahilliğini okuyabilmek öyle sanıldığı gibi kolay değildir.

Kendinizi tanıyın.

Bir ara insanları anladığımı sandım, sonra sandığımı anladım.

Bir oluş hali, bir farkındalık ve meditasyon yapmak, zihnin yaşlanmaması, çağı kaçırmamak, insan olmak, özgür olabilmek, empati geliştirebilmek, toleranslı olabilmek, kimseyi yargılamadan bakabilmek gibi değerler üzerinden mükemmelleşmek, bilgeleşmek benim en büyük beklentim.

Susmayı öğrendiğimden beri her şey bana çok yaklaştı.

Kendi bilgisizliğinden haberdar olmayan kişi kendi bilgisi tarafından yanıltılacaktır.

Ey insanlar, günahkar besinlerle bedenlerinizin kutsallığını kirletmeye bir son verin. Ekinlerimiz var, dallarda bütün ağırlıklarıyla sarkan elmalarımız, bağlarda olgun üzümlerimiz var.

Kör zannediyorsun ama yine de en iyi görüşümüzü senden ödünç alıyoruz.

Bizden uzaklaşmadıkça bize görünmeyen sıhhat, alışkanlığın verdiği hissizlikle, sağlamların şuurundan kaçıp nasıl ve nereye saklanıyor? Onu ben görüyorum, çünkü benden uzak.

Vicdani algının gücünden yoksun insanlar, dıştan görülmeyen hiçbir şeyi fark edemezler.