Pek az insan başkalarının deneylerinden yararlanmayı bilecek kadar akıllıdır.

Yaşadığının yüz mislini yaşasan da yine aynı cahil ve aciz kurbağa olarak kalacaksın.

Hayatta rast geldiğim her insan bir bakımdan benden üstündür ve ben onlardan bir şey öğrenebilirim.

Pek az insan başkalarının deneylerinden yararlanmayı bilecek kadar akıllıdır.

Önemli olan insanın kendini geliştirebilmesidir, zaten kendini geliştirmeyen insan geri zekâlıdır.

Hiç hata yapmayan insan hiçbir şey yapmayan insandır. Ve hayatta en büyük hata kendini hatasız sanmaktır.

Hiçbir insan rastlamadım ki, onda öğrenilecek bir şey bulunmasın.

Kendisinden bir şey öğrenilemeyecek tek insan yoktur.

Zor hapislik, güzel aşklar türünden, anatomi ve fizyoloji dersidir, insana kendi vücudunu öğretiyorlar.

Nietzsche, ilerleme’ye ve dolayısıyla insan’a inanmıyor. Tekellerin egemenlik kurmaya başladığı bir dönemde yaşıyor; tekellerin bireyleri sürüye çevirmeye başladığını görüyor. Bu görgü ve hastalıklı bir yapıyla, tekellere cephe almak yerine sürüye dönüşen kütlelere cephe almaya kalkıyor, sıradan insandan tiksinmeye başlıyor.

Din adamı mantığı, bir yıldız veya sanatçı mantığı gibidir. Hayatın dışına çıkmayı, insani yönlerini mümkün mertebe insanlara göstermemeyi esas alır. İnsanlara hep etkileyici görünmek ister. Aksi halde gözden düşecektir.

İnsan gerçeği bilecek niteliğe sahiptir. Bir şey sağduyulu ile inşa edildiğinde deneyimle doğrulanmış olur.

Hiç hata yapmayan insan, hiçbir şey yapmayan insandır; ve hayatta en büyük hata, kendini hatasız sanmaktır.

Okuyabilirseniz her insan bir kitaptır.

Aşırılığın yolu bilgeliğin sarayına varır.

Dürüst başarısızlıktan değerli deneyimler gelebilir.

Kitaplar bize böyle olağanüstü insanlar olduğunu söylerler, buna karşılık kendi deneyimlerimiz ne gösterir?

Sıradan bir hatamın hududunda keşfettim kendimi.

İnsan düşüncesinin tarihi, insan budalalığını ortaya koyar.

Cimri insanları hiç sevmem. Onların topluma faydası olmaz. Yaprağı olmayan ağaç gibiler.