Dünyada hiçbir şey, bir kişinin kendisini yalanlar ve masallar üzerine kurmasından daha fazla utanç verici değildir.

Sahte alçakgönüllülükten daha aldatıcı hiçbir şey yoktur.

Ah insanlar, sahtekar iki yüzlü insanlar, gözleri su yürekleri tunç!

Bir kere başlarsan söylemeye yalan, onu bırakmaz ve yalanlar söylemeye kolay alışırsın.

Tüm dinlerin özü şudur: Öldürmeyeceksin, çalmayacaksın, yalan söylemeyeceksin.

En dayanıklı şeyler kişisel özelliklerdir.

Yalan zeka işidir, dürüstlük ise cesaret. Eğer zekan yetmiyorsa yalan söylemeye, Cesaretini kullanıp dürüst olmayı dene...

Az yalan söylenmez; yalan söyleyen her yalanı söyler!

Her dost göründüğü gibi dosdoğru dost olmuyor.

İnsanlar göründükleri gibi olmalıdır. Eğer değillerse hiç görünmesinler daha iyi.

Sürekli ikiyüzlülükle azap çekmektense, içtenlikten dolayı hor görülmek daha iyidir.

Ahlak ve temiz adetler ve faziletlerin bir kısmı kendiliğinden gitti, bir kısmını da bilerek ben terke mecbur oldum. Yalan da söyledim.

Ben belki çok fena bir kızım... Sayılmayacak kadar kusurlarım var... Bunlara karşı kendimde bir tek meziyet görüyorum... Yalan söylemeyi bilmemek...

Mirasçının ağlaması, maske altında bir gülüştür.

Ne yazık ki, bu kadar iyi konuşabilen, Davranışlarında bu kadar hasta olmalı!

Çarpık bir buruna değil, sakat ve sahte bir kişiye gülelim.

İçlerinde meleği taşıyıp şeytan görünenler, içlerinde şeytanı taşıyıp melek görünenlerden daha mübahtır.

Ahlak; uzun, korkusuz bir sahtekarlıktır.

"Kilise mi?" diye yanıtladım. "Bir tür devlettir bu, gerçi en yalancısıdır devletlerin. Ama kes sesini, ikiyüzlü köpek. Kendi türünü çok iyi bilirsin sen! Tıpkı senin gibi ikiyüzlü bir köpektir devlet; tıpkı senin gibi konuşur, ortalığı dumana boğarak ve kükreyerek – tıpkı senin gibi, şeylerin karnından konuştuğuna inandırmak için. Çünkü kesinkes en önemli hayvan olmak ister yeryüzünde devlet; ve ona inanırlar da."

Bir insanın yaşamındaki en önemli şey ne bildiği değil ne olduğudur.