Futbolu bıraktım... Üzerimde emeği olan herkesin ellerinden öperim. Allah sizden razı olsun. Bugünden sonra ailemin mutluluğu için yaşayacağım. Ölüm var sevdiklerinizle vakit geçirin.

Beni bir antika olarak saklamaya çalışıyorsun, ama işim bitti. Öleceğim.

En önemli kaygım, genç kuşakların yazdıklarımı yeterli ölçüde tartışmadan kabullenmeleridir.

Derdim kadar olsaydı kuvvetim, benimle baş edemezdi kasvetim.

Dertle anlaş, deva bul. Üzüntü kalbi sömürür.

Benim kaderim ağlamak, alnımda ağlamak yazıyor.

Türk Silahlı Kuvvetleri iç politikanın tamamıyla dışındadır ve dışında kalacaktır. Kimse onu siyasetin içine çekmeye veya siyasetin içinde göstermeye çalışmasın ve çalışmamalıdır. Bundan gerçekten büyük üzüntü duyuyorum. Münferit ve ferdi olaylar, Türk Silahlı Kuvvetleri'nin siyaset içinde olduğunu göstermez.

Emekliye çıktıktan sonra, yazarlığa soyundum. Emeklilik hayatıma Sofya Yüksek İslam Enstitüsü'nü kurmak ve orada müdürlükle başladım. Bu İslam Enstitüsü'nün bir dönem rektörlüğünü de yaptım. 15 sene orada çalışmam var.

Ama iyiyim, mutluluk denen şeyi abartmaktan vazgeçtim.

Başıma ne alevi dedesi, ne sünni hocası, ne haham ne de papaz gelecek. Gelmesin. Arkadaşlarım ve yoldaşlarım toplanacaklar ve beni türkülerle, şarkılarla uğurlayacaklar. Beni yıkamayacaklar, dünyadaki kirimle gideceğim. Hangi elbiseyle öldüysem, o elbiseyle gömüleceğim.

Ve herkes bir gün gider. İnsan kendine kalır sonunda.

Yıl bindokuzyüzkırkaltı Ankara'da Şükran Lokantası Köşede bir masa Masanın üstünde bir tabak Tabakta marul salatası Bir sandalyede sen vardın Orhan Veli Bir sandalyede ben Yıl bindokuzyüzkırkaltı Ankara'da Şükran Lokantası Köşede bir masa Masanın üstünde bir tabak Tabakta marul salatası Bir sandalyede sen vardın Orhan Veli Bir sandalyede ben, Kadehlerimizde Kulüp rakısı Ve dudaklarımızda yarım kalmış mısralar Hala gözlerimin önündedir O sarhoş gecenin hatırası. Şimdi mahzun kaldı şiirlerin Gittin "Sereserpe" "Hürriyete doğru" "Kitabe-i sengi mezarın" "Altındağın rüyası" Hey! koca Orhan Veli hey! Ne sana kaldı, ne bana kalır Bu gözünü sevdiğim dünyası.

Bir panelde "Bu kadar Ankaralı varken bir Ankara takımını tutmaması ve Cumhuriyet'in başkentinden halâ bir şampiyon çıkmamış olması çok üzücü. Şahsen ben bir Trabzonlu olarak üzülüyorum, ya siz?"

Zor zamanlarım oldu, başıma neler geldi, bekledim de öğrendim. Sabır iyi bir şey. Babamı ne çok üzdüm. Dostlarımı küstürdüm.

Üzülüp durma, sen de yarından yana Yaşamak böyle günleri fırsat sana Bin yıl önce göçenlere yoldaş olup Ederiz, köhne mabede, yarın veda

Şiir yazmak benim için bir eğlence olmak şöyle dursun, bir ihtiyaç, bir zaruret, adeta yaşamamın sebep ve hikmeti. Bugün, 'Yarın öleceksin.' deseler, yegane üzüntüm, dünyada bırakacağım sevdiklerimle yazamadığım eserlerimdir.

Sen bir suydun, sen bir ilaçtın. Hoşçakal iki gözüm hoşçakal.

Hoştur bana senden gelen. Ya gonca gül,yahut diken. Ya hayattır, yahut kefen. Nârın da hoş, nurun da hoş. Kahrın da hoş, lütfun da hoş.

"Hoşçakalın arkadaşlar." (31 Mart 2024 günü belediye başkanlığından ayrıldığı gün)

Üzüntüler olur, güçlükler olur, hepsinin canı cehenneme, mutluluğun kıymetini bilmeyen asla mutlu olamaz.