Savunma halinde olan bir birlik yenilmeye mahkumdur; bu askerlik sanatının bir aksiyonudur.

Tanrı en iyi topçu birliğinin yanında yer alır.

Yaa demek şu futbol sahası kadar alanı 20 filo ancak koruyor da bizim koca İstanbul'u korumaya 1.5 filo yeter diyorsunuz ha!

Akıllılar dövüşmeden kazanırlar, cahiller kazanmak için dövüşürler.

Bilgi olmadan gösterilen çaba, ışıksız ateş gibidir.

Kötü bir barış, savaştan daha berbattır.

Kılıcımız parladıkça düşmanın gözü ondan ayrılıp bizi göremez. Ama Allah esirgesin, bir gün paslanır da yaltırıklanmazsa düşman bizi görmek değil, bir de tepeden bakar.

Madem ölümden korkuyoruz, niçin evlerimizde oturup da çocuklarımızla keyfimize bakmadık, askerliğe girdik? Bizim borcumuz, düşmanın azlığını çokluğunu kıyaslamak değil, ona karşı durmaktır.

Başarmak için ne yaptığını bilmek şart.

Ukrayna’daki savaş, Türkiye’yle ilişkilere stratejik bir bakış açısıyla yaklaşmak gerektiğini ortaya koymuştur.

Önleyici savaşa girmek ölüm korkusuyla intihara teşebbüs etmek gibidir.

Yolu bilene harita gerekmez. Bilmiyorsan gerektirir.

Oyun içinde oyun.

Onları affetmek Allah’ın işi ama onları Allah ile buluşturmak bizim işimiz

Birkaç gün içerisinde önce Hankendi ardından Askeran ve Ağdere’yi kaybedecektik. Bu şehirler kaybedildiğinde 20 bin Ermeni asker ve subayı, Azerbaycan ordusunun çemberinde kalacaktı ve Kelbecer ile Kaşatag’ın düşüşü kaçınılmaz olacaktı.

Kavga ederken silahınızı seçmek için duramazsınız.

Savaş da politika gibi, bir dirayet meselesidir.

Savaşta ahlak olmaz...

Savaşa ait kitaplar kütüphanemin en güzel eserleridir. Yorgunluğumu gidermeye çalıştığım zamanlarda okuduğum ve bana en çok zevk veren kitaplardır.

İyi bir asker, her zaman en kötü ihtimalleri düşünmelidir.