Suç yokken suçlu arayanlar, suç varken suçlu bulamıyorlar.

Adaletin bulunmadığı yerde herkes suçludur.

Adaletsizliğe direnmede suç niyeti olamaz.

Suç bulaşıcıdır ... eğer hükümet bir hukukçu haline gelirse, yasaya saygısızlık doğurur.

Yasa yoksa ne suç vardır ne ceza.

Sonunda, suçu denetim altına alarak azaltılması beklenen hukukun kendisi, cezalandırılması gereken kötülüklerin kaynağı haline getirilmiştir.

Suçlu bulunmadıkça masumdur.

Hukuk, çeteleri yok edemezse çeteler hukuku yok eder.

Bir memlekette sehpalar kurulursa nasıl işleyeceğini kimse bilemez!

Beni ilgilendiren hukukun da yönetimin de insan haklarına, açık kavranılmış insan haklarına dayanması.

Adaletin bittiği yerde anarşi başlar.

Hep Adaleti Kendinize Göre Kullanırsanız Hep Adaletsizlik Çıkar Ortaya.

Yalnız bir tane suçsuz var, bütün suçları işleyen.

Hukuk devleti, erkler ayrılığını benimseyen devlettir.

Ancak hukuk hâlâ, bazı kaçınılmaz durumlarda, kabarık cüzdanların peşinen uşağı olmakta.

Adalet kanunlarda bulunmaz. O vicdanımızın içerisindedir.

Adalet artık "mülkün temeli" değil.

Yargı her türlü hukuk dışı eylemden, eli kolu ayağı bağlanmadığı sürece hesap soracaktır.

Tehlikeli bir adam, bir yasanın arkasına saklanabiliyor.

Bir kişiye yapılan haksızlık, bütün topluma karşı işlenen bir suçtur.