Kadınlar zayıftır, ama analar kuvvetlidir.

Cumartesi gecesi, bir restorandaki masanızda çeşitli yabancı menlilerle ve budala ama bağıran müzikle küçük gülücükler, aptal tebessümlerle baştan çıkartan bir kadın olarak sunulmayı istemiyorum.

Bir kadının kahkahası yobaz beyinlerin karanlığını delip geçecek. Mutlu anneler cennetin tohumları olabilecek evlatları yetiştirecek.

Kimliğimiz, kendimizi algılama ile toplumun algılaması arasındaki uzlaşma çabalarının tümüdür.

Kadınsılık, bağımsızlık ve doğurganlık potansiyelini eşzamanlı gösterebilme özelliğidir.

Boyu, posu, saç rengi, öfkesi, sevgisi, mesleği hepsini çevirip çerçeveleyip 'Ahmet' diyoruz.

“Ben yazar Suat Derviş’im, kimsenin karısı olarak yâd edilemem.”

Kadın olmaktan utanmıyorum, yazar olmakla da iftihar ediyorum. O unvan benim yegane servetim, biricik iftiharım ve ekmeğimdir.

Ben edebiyatçı 'im, kimsenin karısı olarak yâd edilemem.

İnsan kadın olarak dünyaya gelmez, zamanla kadın olur.

Kadın doğulmaz, kadın olunur!

Hiç kimse ne ise o olarak kabul edilmez, başkaları onu ne yaptıysa o öyle bilinir, öyle kabul edilir.

Bizim başkası için ne olduğumuzun yeri yabancıların bilincidir. Bu ise bizim için kesinlikle doğrudan doğruya değil ancak dolaylı olarak yani ötekilerin bize karşı davranışını belirlediği ölçüde var olan bir şeydir.

İnsanlar hep beni "Sarah Silverman, Yahudi komedyen" olarak tanıtıyor. Bundan nefret ediyorum! Keşke insanlar benim gerçekte ne olduğumu görse, ben beyazım!

Aynı kişi olmanı bekliyorlar: Aynı düşman. Aynı sevgili. Aynı çocuk. Aynı yazar. Aynı esnaf. Aynı isyancı. Aynı çizer. Aynı arkadaş. Aynı amatör. Aynı tanıdık. Aynı yabancı... Seni "öyle" tanımış olanlar, seni hep "öyle" görmek istiyor: Hâlbuki eski düşmanların bile en temel stratejik hatasıdır "seni hâlâ o kişi sanmaları".

Şeriata inanan kadınla dekolte giyinerek cinselliğini teşhir eden kadın arasında fark yoktur. Çünkü ikisi de kendisini cinsel obje olarak algılar; biri iyice kapanarak, diğeri iyice açılarak.

Kimseyi kandırmadım. Ama insanların kendilerini kandırmasına izin verdim. Hiçbiri benim kim ya da ne olduğumla ilgilenmedi. Bunun yerine benim için bir karakter yaratmayı tercih ettiler. Onlarla elbette tartışmayacaktım. Çünkü nasılsa olmadığım birine aşıklardı.

Kadınlar sessiz erkekleri sever. Onların kendilerini dinlediklerini sanırlar.

Kadınları salt insani zenginlikleri içinde kavramanın, hep cinsiyetleri açısından bakmaktan, hep yarı şematize ederek görmekten kaçınmanın bu kadar zor olması ne tuhaftı.

Kadınlar ırkımızın, kanının ve geleceğinin temeli. Kadın hareketinin başladığı yer burasıdır. Millet bir kez daha anneliği gururla ve özgürce seçen annelere sahipse o millet yok olamaz. Kadın sağlıklıysa halk da sağlıklı olacaktır. Kadınlarını ve annelerini ihmal eden millete yazıklar olsun. Kendini ihmal etmiş demektir. Alman kadın kavramının tüm dünyanın şeref ve saygısını yeniden kazanmasını umuyoruz.