Göz ve ışık, ancak görmesini isteyen ve bilenlerin işine yarar.

Bir şeyi görebilmek için onu anlamak gerekir.

Düşünmek bilmekten daha fazla; bakmaktan daha az ilginçtir.

Bir seyi ANLAMAKLA bir şeyi GORMEK farklı şeylerdi.

Gözleri görmeyi bilen ve kulakları işiten için her şey apaçıktır.

Gördün söyleme, bildin bilme.

Düşünmek, kişinin her an gerçekten düşünüp düşünemediğini kontrol etmesinden öte bir şey değildir.

Bir ara insanları anladığımı sandım, sonra sandığımı anladım.

Artık biliyorum ki, benim bir sebebim var. Aklım var anlayabiliyorum, gözüm var görebiliyorum.

Benim aklım var, kendim anlıyorum. Gözüm var, görüyorum.

Düşünmeye başlayalı beri bir gün sarhoş olmadan gülmedik ki.

Korkuyu anlamak korkuyu tedavi eder.

Bizim rahat bırakılmaya ihtiyacımız yok. Ara sıra bir şeylerden gerçekten rahatsız olmamız gerekiyor.

Farkettiklerin bile yetmesin, baktıkların anlamını yitirsin, hatta sen de; gör!

Anlayan biri, Hem sever, hem fark eder, hem de görür.

Ben de Çehov’u okuldayken anlayamadığımı fark ettim. Tabii ki çok çalışıyorduk üstüne ama gerçekten anlamıyordum. İlginçtir, Kış Uykusu’nu izlediğim zaman Çehov ile ilgili bir uyanış yaşadım.

Beşer ile insan arasında önemli bir fark vardır:Aklını kullanmak!

Gerçek bir keşif yolculuğu yeni topraklara ulaşmak değil, eski olanı yeni gözlerle görmek demektir.

Sana bir şeyi nasıl bilebileceğini öğreteyim mi? Bildiğin zaman bildiğini anla, bilmediğin zaman ise bilmediğini anla.

Her şey bir güzelliğe sahiptir fakat bunu herkes görmez.