Egolarımızdan kurtulamadığımız için alışkanlıklarımızdan vazgeçemiyoruz.

Alışkanlıktan daha büyük bir şey yoktur.

Alışkanlıktan daha büyük bir şey yoktur.

Alışkanlık edinmek kolaydır, fakat onu üstünden atmaya kalkmak insanın derisini söker.

Önce biz alışkanlıklarımızı oluştururuz, sonra da alışkanlıklarımız bizi oluşturur.

Alışkanlıklar bir halata benzer. Her gün bir ilmik daha atarız ve çok geçmeden koparılamaz hale gelir.

Alışkanlıklara, zıt alışkanlıklarla hakim olunur.

İnsan kendini ne kadar zapt etse de herkesin ruhunun kırılıp vücuduna söz geçiremediği bir anla karşılaşma ihtimali var. Aslında vücuda ait olan, bir göz kırpma anından ibaret. Vücut ruhu bir defa kandırdı mı insan dediğin hep alıştığını, tek gerçeklik yerine koyabiliyor.

Davranış duyguyu takip ediyormuş gibi görünür; ama aslında davranış ve duygu birlikte hareket ederler. İrademizin doğrudan kontrolü altında olan davranışlarımızı düzene soktuğumuzda, dolaylı olarak duygularımızı da düzenlemiş oluruz.

Kendimizi cesur hissetmek için, cesurmuş gibi davranıp, bu sonucu alana kadar tüm irademizi kullanalım; ardından çok büyük ihtimalle cesaret hissi korku hissinin yerini alacaktır.

İnsan alışkanlıklarıyla zincirlenmiştir.

Alışkanlık zincirleri çok hafif hissedilir ama kırmaya çalışınca ne kadar ağır olduğunu anlarsınız.

Alışkanlığın zincirleri kırılmayacak kadar ağırlaşana dek, hissedilmeyecek kadar hafiftir.

Eski alışkanlıkları bırakmak zordur. Bu nedenle de herşey eskisi gibi sürüp gitti.

Çalışmak, uçup gidebilecek bir alışkanlıktır; bırakması kolay, yeniden başlaması zor bir alışkanlıktır.

Arzular akışlardır; davranışlar akışlardır; zaman ve olaylar akıp geçerler.

Hepimizin hayatında birer yörünge vardır. Bir şeyleri değiştirmek istiyorsak eğer ilk önce yörüngemizi değiştirerek başlamalıyız.

Erkekler her yaşta kendini daha iyi durdurur

Kendimi kendim yapan şeylerden vazgeçtim, mesela dudak kalemi kullanmıyorum artık.

Köleliğin zincire vurduğu kişi azdır; kendini köleliğe zincirleyense daha çoktur.