Âlimler olmasaydı biz şu anda kördük.

Nerede olursak olalım ilim ana yurdumuzdur, bilgisizlik yabancı bir yer.

İlim ilim bilmektir, ilim kendin bilmektir, sen kendin bilmez isen, ya nice okumaktır.

Dünyanın en dayanıksız tüketim malzemesi bilgidir. Bugün bilirsiniz, yarın bilmezsiniz. Bilmiyorum ki...

Okudum; okuduğumu yol yol dokudum. Gördüm; gördüğümü lif lif ördüm. Duydum; duyduğumun en güzeline uydum. Sonra, demet demet topladım, yazdım, yazdım...

Âlimler olmasaydı biz şu anda kördük.

Bazen insanları cehaletle suçlarım ama bu bir hakaret anlamına gelmez. Birçok konuda cahilim. Cehalet, eğitimle giderilebilecek bir şeydir.

Bir dirhem ilim, bin okka edebe muhtaçtır.

Dini açıdan daha fazla bilgi sahibi oldukça, daha mütevazı olman gerekir. Bunun yerine sen, yargılayıcı oluyorsun.

Kur’an üzerinde daha ciddi bir şekilde çalışmak, seni alçak gönüllü olmaya iter, kibrini kırar. Her seferinde sana, hiçbir şey bilmediğini hatırlatır.

İlmin değeri de diğer mumların kendisinden ışık aldığı enerji kaynağına benzer.

Bildiğimizi bilmek ve bilmediğimizi bilmek, işte gerçek bilgi budur.

Bilinmesine ihtiyacın olan şeylere karış cahil kalma, öğrenmek maksadıyla alimlere müracaat ederek bilinmesi gereken şeyleri öğren.

Bilgisiz kişilerle özellikle dini konularda tartışmaya girme.

Eğer bilmediklerim ayağımın altında olsaydı, başım göğün en yüksek katına değerdi.

Bir kimse fıkıh bilmez, fıkhın kıymetini ve fıkıh âlimlerinin değerini bilmezse, böyle âlimlerle oturmak (kitaplarını okumak, fıkıh öğrenmek) kendisine ağır gelir.

İlim, öğrenenin mazeretini ortadan kaldırır.(Zira insan cahil olduğu müddetçe mazeret gösterebilir; elbette her cahil değil.)

İlim beşikte başlar, mezarda biter.

En yüce servet ilimdir.

Bilgili insan güneşe benzer, girdiği yeri aydınlatır.