Terbiyenin gâyesi, insanlarda bulunan kabiliyetleri geliştirmektir.

Çocukların beyni rüzgarlı bir yerde yakılmış muma benzer, ışığı daima kararsızdır.

Profesörü tanımak da yetmez. O milletin "öğretmenlerini de" tanıyacaksın, kafa orada oluşur. Bugünkü Türkiye’nin hâlini de öğretmenlerinden anlarsın. O iyi değilse, memleketin hâli de iyi değildir. Öğretmenin içinde “ışık” ve denge duygusu varsa, o ülke de belirgin nitelik vardır.

Yaşama karşı çocuklaşırken ilerler yaşım.

Türkiye'nin bütün ülkelerden daha iyi bir duruma nasıl gelebileceği sorusunu hep gündemde tuttuk ve bunu da çok büyük ölçüde başardık.

Eğitim adına öyle boş şeyler, anlamsız dersler aldım ki,çocukluğum, gençliğim cehalet içinde geçti.Buna,bir de parasızlık ekleyin.

İlk öğretmen, ilk bilgi veren insan annedir. Buradan hareketle eskilerimiz anneye 'öğreten, terbiye eden' anlamında 'mürebbiye' derlerdi; mürebbiye ile Rabb aynı kökten sözcüklerdir.

Sıkıntı ergenliği erkene alır.

İnsanın yaptığı ilk plan, işemesini tutmaktır.

Çocukta sosyalliği arttırmak istiyorsanız ona yüz tanıma eğitimi verin.

Bileytaşı keskin değildir ama en sert demiri bile keskin eder…

Bir insan için ahlak terbiyesi ekmek ve elbiseden daha lüzumludur.

Cehalet Tanrı'nın laneti olduğuna göre, bilgi göklere uçabileceğimiz kanatlardır.

Toprak ne kadar zengin olursa olsun ekilmedikçe mahsul vermez; kafalar da öyle, ekilmeyen kafalardan mahsul alınmaz.

Erken yaşlarda eğitimin önemini bizim henüz ne toplumumuz ne de devletimiz kavrayabildi.

Dünyaya bakış açımızın sağlam temelleri ve derinlik veya sığlığı çocukluk yıllarında oluşur. Bu görüş daha sonra özenle düzeltilir ve mükemmel hale getirilir, ama özde değişmeden kalır.

Bilgili olun. Önce iyi eğitim görün. Fakat eğitiminizi tamamladıktan sonra bütün hayat boyunca konunuzdaki gelişmeleri izleyin. Bilgili olmadan hedefiniz, dünyada sizin yaşınızdakilerin, sizin konunuzda çalışanların bilgi düzeyi olmalıdır. Yoksa rakiplerinize, 'güreş meydanına eşit şartlarda çıkma' şansınız olmaz.

Memleketin ancak okuyup yazmakla kurtulacağına inananlardanım.

Uygarlığın gelişmesinde en büyük görev, kadınların üstündedir.

Yetişen zekâları kitaplarla beslemeyen uluslar, yıkılmaya mahkûmdur.