Yorgunluk hoşnutsuzluk getirir. Hoşnutsuzluk gelişim için gereklidir.

Sürece hakim değilsen sıkıntı duyarsın, sıkıntı ya seni süreçten geri alır ya da ona hakimiyet için çalışmak zorunda bırakır.

Üç tane top, koca bir masa; kafa yordum ve kendimi geliştirdim. Tabii insanların beni becerikli bulması, çok kısa zamanda ilerlememde etken oldu.

Geçmişe saplanan, geleceğe adım atamaz.

Kendine güvensizlik, kendine inanmamak, sonuçta çalışma temposunu düşürerek insanların ilerlemesinde engel oluşturur.

Daha ileriye gitme hissiyatını taşıyan bu diğer kişilerden hoşnutum.

Yeni hedefler, yeni yöntemler gerektirir.

İlerleme, gerekli olanın mümkün olduğu inancıyla başlar.

Hayır, aydınlanmış bir çağda değil, fakat aydınlanmaya giden bir dönemde,'bir aydınlanma döneminde yaşıyoruz.

Hayır, aydınlanmış bir çağda değil, fakat aydınlanmaya giden bir dönemde,'bir aydınlanma döneminde yaşıyoruz.

İlerlemenin birçok yolu var, ancak hareketsiz durmanın yalnızca bir yolu var.

İlerleyemeyen gerilemeye mahkumdur.

Hedefler her zaman ulaşmak için değildir, çoğunlukla sadece daha güçlü tırmanmaya yardım eder.

İleri bak; yoksa kendini arkada bulursun.

— Nedenini bilmediğim bir sorumluluk duygusu bana bunları yaptırıyor, yazdırıyor.

Sol ne zaman çöker, ne zaman, 'çökmüştür' ya da 'ölmüştür' demek istiyorum; cevabı çok basit ve bir anlamda da totolojik görünüyor. Sol büyük proje, kökten düzenleme ve değiştirme demektir; ütopya'ya yakın ve bir tür mesyanizm'i içinde barındırmaktır. Yalnız, Yahudi mesyanizmi, ki burada İsa'nın çıkışı da var, müdahaleyi kabul etmiyor; sol ise müdahalecilik demektir. Bu nedenle, yerine 'aydınlanma' doktrinini ve bu doktrinin bir uygulaması olan, 'ilerleme' önermesini koymaktadır. Bunlar yoksa, sol çökmüştür ve yoktur; bu kadar basit bir cevaba sahibiz.

Devrimci politka, eninde-sonunda, bir bilgi sorunudur. Devrimcilik, eninde-sonunda, epistemolojik bir süreçtir.

Nietzsche, ilerleme’ye ve dolayısıyla insan’a inanmıyor. Tekellerin egemenlik kurmaya başladığı bir dönemde yaşıyor; tekellerin bireyleri sürüye çevirmeye başladığını görüyor. Bu görgü ve hastalıklı bir yapıyla, tekellere cephe almak yerine sürüye dönüşen kütlelere cephe almaya kalkıyor, sıradan insandan tiksinmeye başlıyor.

Din ticareti yapanların zaafı gerçek ve aydın hareket karşısında aşikardır. Çünkü bunlar yeni hiçbir şey vadetmez. Ve hiçbir müessese getirmez. Onların bu hareketleri, taşkınlıkları zararlı olur mu? Olur. Ama cehalet muzaffer olmaz.

Vasıf, ileri hareketin yere düşmez bayraklarından biri idi... Kelimenin bütün kuvvetiyle bir adamdı.