Zor zamanlar geçiriyorsanız, sevdiklerinizi kaybetmekten dolayı acı çekiyor ya da gelecekten korkuyorsanız, hayatın sadece şimdiki zamandan mevcut olduğunu aklınızdan çıkarmayın, tüm düşünce ve hatıralarınızı şimdiki zamana yöneltin. Böyle yaptığınız takdirde, geçmişe ait tüm acılarınız, geleceğe dair tüm endişeleriniz yok olur gider, mutluluğu ve özgürlüğü duyumsarsınız.

Başkalarını anlamak bilgeliktir, kendini anlamaksa aydınlanmaktır.

Keşke bakıp saçımıza başımıza çekidüzen verebildiğimiz gibi anlayışımız için de aynalar olsaydı.

Sufi, kendisini dinleyenlerin anlayışını, kısıtlılıklarını, baskın gizli önyargılarını göz önünde bulundurarak konuşmalı ve hareket etmelidir.

Kimseden daha iyi olmadığınızı anlayacak kadar mütevazı, herkesten farklı olduğunuzu kavrayacak kadar bilge olun.

Farkında mısınız bilmem, kimse kendi acısını bile duymuyor artık.

Başkalarının ruhunda olup bitenleri anlayamadığı için kimse mutsuz olmaz. Ama kendi ruhunun çalkalanışının farkına varmayan için mutsuzluk kaçınılmazdır.

Aptallıklarının farkına varanlar gerçek aptal değildir.

Deli deliliğinde diretirse, bilge olur çıkar.

Yaralı bir insana ne hissediyorsun diye sormam, yaralı bir insan olurum.

Öğrendikten, sevdikten sonra daha çok acı çekeceksiniz.

Dikkat, aklın en büyük çocuğudur.

Uzun vadede tüm gerçekler sadece sağduyu ile açıklığa kavuşturulmuştur.

Bütünlüğü sağlayan bilgeliktir.

Bir insan kendini izlemezse asosyal kalır, kendini izlemeyi öğrenmek de bebekken anne tarafından izlenmekle başlar.

Bile bile tehlikeye giren insanlar vardır, kendini harap etmek acı duyarak kendini fark etmek içindir.

Akıl dikkatten gelir.

Acı çok dağılmış insanın kendini toplama aracıdır, onu matkap gibi kullanıp kişi psikolojik kaya katmanına ulaşır ve o temel üzerinde kendini yeniden kurar.

Kendi cahilliğini okuyabilmek öyle sanıldığı gibi kolay değildir.

İnsanda iyi olan ne varsa acı ondan doğmuştur.