Toplum

Emeğin özgür olduğu bir toplumda asalaklar yönünden korkulacak bir şey yoktur.

Tembelliği-tembelleri yaratan nedenleri yok edin önce.

Herkes için refah bir hayal değildir.

Yetişen zekâları kitaplarla beslemeyen uluslar, yıkılmaya mahkûmdur.

Gençliğini kitaplarla beslemeyen ulusların sonu acıdır.

Eğriliğiyle taninan bir kimse, önüne gelene eğri olduğunu söylemeye kalkıştı mı bilgelik sayilan doğru sözlülük şimdi bir delilik sayılır.

İnsanlığın başına ne geldiyse, eşitlik olmaması yüzünden geldi.

Üstünlük ve aşağılık bireyseldir, ırksal veya ulusal değildir.

Bizler farkına bile varmadan toplumun yerleşik normları hayatımızı şekillendirmekte adeta bir kalıba sokmaktadır.

Bir insanın dini, başka bir insana göre külttür.

Kanunlar ülkelere göre değişir ama insan hep aynıdır.

Züppelik yok olursa gülünçlük mahrum kalır.

Üniversite mezunları, 20’li yaşlarını çocukluklarında kullandıkları yatak odalarında, solmuş Obama posterlerine bakarak ve evden ne zaman ayrılabileceklerini, hayata ne zaman tutunabileceklerini düşünerek geçirmemeli.

İnsan soyunu aldatmak isteyen düzenbazlar daima aynı hilelere başvurdu; sınamadan daima kaçındılar; sınamanın karşısına gizemleri, belirsizlikleri, korkuları çıkardılar.

Geçmişten bu yana, halklar yeryüzünde kendilerini çok mutsuz hissettikleri için onları, tanrısal öfke ile tehdit ederek susmaya zorluyorlar; sefilliklerinin gerçek nedenlerini görmelerini engellemek için bakışlarını göğe çevirtiyorlar.

Bozulmuş bir toplumda, mutlu olabilmek için bozulmuş olmak gerekir.

Çoğunluk kuvveti, kuvvetlerin en hoyratıdır.

Aslında, genel olarak, para kazananlar bizim yarışımızın hayırseverleridir.

İnsanlara gerçegi söylemek istiyorsanız, onları güldürün, yoksa sizi öldürürler.

Kitle insanı mantığa kulak vermez; yalnızca başı derde girince öğrenir.

Hiç bir şey, kitle kültüründeki yozlaşma kadar çabuk bulaşmaz.

Işık kör edicidir, diyorlar, özgürlük patlayıcı. Lambamızı bozan da, özgürlüğe kundak sokan da onlar.

Türkiye'de Batı'da göremeyeceğimiz kadar direniş kültürü var.

Modern bir sanayi toplumunun görevi, şu anda teknik açıdan gerçekleştirilebilir olan bir şeye, yani gerçekten üretip yaratan, bizzat denetledikleri kurumlar içinde sınırlı hiyerarşik yapılarla, mümkünse hiyerarşiyi tamamen ortadan kaldırarak yaşamlarını özgürce sürdüren insanların özgür ve gönüllü katılımlarına dayanan bir topluma ulaşmaktır.