Toplum ve İnanç

Hayal görmeye görsün bağnazlar, bir tarikatta bir cennet kurarlar.

Artık inanamıyoruz; ama inanana inanıyoruz. Artık sevemiyoruz; yalnızca seveni seviyoruz. Artık ne istediğimizi bilmiyoruz, ama bir başkasının istediğini isteyebiliyoruz. İstemek, yapabilmek ve bilmek eylemleri terk edilmedi ama bir başkasına devredilerek genel olarak ilga edildiler.

İnsan topluluklarının yalnız ekmekle yaşayamayacakları açıktır. Fakat eğer tanrının ağzından çıkan her söz doğrudan doğruya ya da dolaylı olarak, bu sözleri kutsal bulan toplumun gelişmesine, biyolojik ve ekonomik refahını arttırmaya yaramazsa, o toplum eninde sonunda tanrısıyla birlikte yok olur.

Özellikle Batı dünyasında, çok sayıda eğitim öğrenim görmüş kişi ruhun mecaz olduğu ve ana rahmine düşüşten önce ve ölümden sonra kişisel bir yaşam olmadığı inancını paylaşıyorlar.

Halk en az anladığına daha çok kuvvetle inanır.