Psikoloji

Zihin bir ayna gibidir; Yansıtırken tozlanır.

İyimserliğin en çok geliştiği yer akıl hastanesidir.

Bir kez büyük bir yara alınca küçük yaralar önemsiz hale geliveriyor. Parmağının ucunda akan kan için ölen kimse olmaz.

Başkalarının ne düşündüğünden kaygılanmaya başlamak, hastalığın habercisi belirtilerden biridir.

Bir anlam veremediğim şeyleri, birilerine yıkınca kendimi daha rahat hissediyorum.

Uykunun tutmadığı geceler üst üste gelince insanın aklına gereksiz şeyler üşüşür.

Bir kez büyük bir yara alınca, küçük yaralar önemsiz hale geliveriyor.

İçimde artık çatışma yoktu. Yalnızca ağır bir sessizlik vardı.

Karanlık çok farklı korkuları tetikleyen bir unsur.

Pek çok kişi kafasındaki imgenin temsil ettiği bilgeliğe erişemediği için aşağılık duygusuna düşmüştür. İnsan duygu ve tutkularından ötürü neden aşağılık duygusuna kapılsın? Hayatı yaşamaya değer yapan şey tutkudur.

Tereddüt, itimadın kendisine kardeş olduğunu bilemeyecek kadar yalnızdır.

İnsan kendini savunmak için de intihar etmiş olabilir.

Biz sevinçlerimizi ve hüzünlerimizi onları yaşamadan çok önce tercih ederiz.

Acılarınızın çoğu kendi seçiminizdir.

Çelişki seni öldürür. Çelişki işkencedir. Çelişki buz tutmuş bir göldür. Çelişki buz tutmuş gölün çatladığı andır. Çelişki, göldeki çatlağa saplanıp donmaya başlamandır. Çelişki, yardım istemek için açtığın ağzına dolan sudur.

Belki de en korkunç şiddet buydu: durmak. İnsan kaçarken başkasının, dururken kendi kanında boğulur. İnsanın kendine biçtiği cezadan daha acı olanı yoktur.

Korkmalısın. Çünkü acı bağımlılık yapar.

Ve bir aptalın ölmesi için fazla bir şey gerekmiyordu. Vicdanı taşıracak kadar hata ve göğüs kafesini parçalayacak kadar acı...

Düşünceler, duyguların çekim alanına girince bükülürler.

Akla karşı olan sonsuz savaşlarında, duygular hiçbir zaman yenilmemiştir.

Güçlü ve daimi bir iradenin neler yapmaya gücü yettiğine çoğu defa yeteri kadar önem verilmez. Ona hiçbir şey karşı gelemez, ne doğa, ne insanlar, ne başkaları.

Öfke enerji veriyor. Öfkenin tam tersi, öfkenin içe döndüğü depresyondur.

İnsanlar bir şeyleri önce fark etmeden hissederler, sonra iç sıkıntı ve rahatsızlıkla fark ederler ve nihayet berrak bir zihinle düşünürler.

Korku, nefret, kıskançlık ve güce tapma söz konusu olur olmaz gerçeklik duygusu yok olur. … Doğru-yanlış ayrımı da ortadan kalkar. Yapan ‘bizim’ taraf olduğu takdirde mazur görülemeyecek hiçbir, kesinlikle hiçbir suç kalmaz.