Felsefi

Hayatta, hiçbir şeyden korkmayın yalnız; her şeyi anlamaya çalışın. Şimdi anlama zamanı.

Eger insanin kusursuzlugu diye bir sey olsaydi, her bir sorunun ideal, standart, dogru ve tek cevabi olurdu.

Ne derler bilirsin, Abby- güzellik bakanın gözlerindedir.

Sahip olduğumuz her şey bize sahip.

Belki ölüm sadece ölümdür.

Tarihi değiştirebilenler, ancak ve ancak insanın kendisi hakkındaki düşüncesini değiştirmeyi başarabilmiş olanlardır.

Bir diğerimiz için daha fazla ışığa ihtiyacımız var. Işık algılamayı yaratır, algılama sevgiyi yaratır.

Kendiniz de dahil olmak üzere insanları suçlamaktan vazgeçin. çünkü her birimiz zaten sahip olduğumuz bilgi, birikim ve farkındalıkla elimizden gelenin en iyisini yapıyoruz.

Sorunumuz ne olursa olsun, yaşadıklarımız, iç dünyamızın dışarıya yansıyan sonuçlarıdır.

Her birimiz tüm yaşam deneyimlerimizden yüzde yüz sorumluyuz.

Gerçek benim değişmeyen parçamdır.

Dehanın doğasının ahmaklara yirmi yıl sonra kullanacakları fikirleri vermek olduğunu biliyoruz.

Neden bugün bir ceset haline gelmiş birine acımam gerekiyor da, üç yüz yıl önce bir ceset haline gelmiş biri için ağlamama gerek yok? Ne farkı var bunların?

Aklını yitirmek bana onurlu görünüyor, görevi başında bir nöbetçinin ölümü gibi.

Sadece körlerin ayak sesleri kısadır, fakat düşünceleri uzundur.

Hepsi yok olur, hepsi çürür, hepsi yeniden doğar.

Gerçeği sadece ölüler bilir.

Kendimi tümüyle bir kötümser olarak düşünmüyorum. Bir kötümseri yağmurun yağması için bekleyen bir kişi olarak düşünüyorum. Oysa ben kendimi tümüyle sırılsıklam olmuş hissediyorum.

Bolluklar ülkesindeki ışıklar bir gün gerçeği parlatabilirler.

Ev kafanın içindedir. Geriye kalan her şey sadece coğrafi terimlerdir.

Gerçek çekici değildir ve bu yüzden onu bu kadar çok seviyorum. İnsanları şok etmeyi seviyorum ve eğer insanların inançları konusunda yanıldığını sürekli kanıtlarsanız, o zaman belki en azından biri şöyle der: "Ah! Durun, yanılmışım." Böyle anlar için yaşıyorum. Sizi temin ederim ki bu çok nadirdir.

Günahkârım, günahkâr bir enstrümanım. Zengin değilim, hatunlara dağıttım. İki motosikletim, bir minibüsüm var. Tüm mal varlığım bu. Beş evim vardı, çocuklarımın hepsine dağıttım. Mezarımı hazırladım, Karşıyaka Mezarlığı’nda yer aldım. Mevlana, “Yaşarken ölün” diyor. Ben yaşarken çok öldüm. Bende çok hatunun emeği var. Ahı olanlar da var mutlaka...

Atın iyisine doru, yiğidin iyisine deli derler. Deliysem deliyim. Deliliğimi kabul ediyorum. Ama benimki faydalı delilik. Zekayla delilik arasında çok ince bir çizgi vardır. Kendime dahi dersem ayıp olur, bunu başkaları söylesin.

Işıklar sönükken, daha az tehlikeli.