Felsefe

Yaşam, özgür ve engelsiz yolculuk yaptığımız düz ve kolay gidilen bir koridor değil yolumuzu aradığımız, kaybolup aklımızın karıştığı ve zaman zaman bir çıkmaz sokağına geldiğimiz bir geçişler labirentidir.

Acı olan mutlu olmamak değil, mutlu olabilecekken olamamaktır.

Sokrates, tanıdığı tek şeyin hiçbir şey bilmediğini söyleyerek muhataplarını kızdırmayı severdi. Bu konuda derin bir içgörü var, çünkü gerçek cehaletten daha tehlikeli olan şey, bilgi ve anlayış yanılsamasıdır. Böyle bir yanılsama bol ve felsefenin ilk görevlerinden biri - Platon'un Meno'sunda Sokrates'in eğlenceli bir şekilde gösterdiği gibi - kendimiz ve dünya hakkındaki şeyleri bilmek için iddialarımızı araştırmak ve yanlış ya da karışık oldukları takdirde ortaya çıkarmaktır.

Ateistler ve laikler onların eleştirilerini agresif ve saldırgan olan dini savunucuları acı acı şikayet ediyor. Her zaman diyorum ki: bak, siz sorumlu olduğunuzda, bizimle tartışmadınız, bizi kazıkta yaktınız. Şimdi yaptığımız şey, size bazı argümanlar ve bazı zorlu sorular sunuyoruz ve siz şikayet ediyorsunuz.

Din ile hiçbir ilgisi olmayan içgörü, teselli, ilham ve anlam sunan ve insan gerçekliğinin en iyi, en cömert, en sempatik anlayışıyla ilgili her şeyi sunan güzel ve yaşamı geliştiren bir alternatif görünüm var.

Okumak uçmaktır: tarihin geniş arazileri, insan çeşitliliği, fikirler, paylaşılan deneyim ve birçok soruşturmanın meyveleri üzerinde bir görünüm veren bir bakış noktasına uçmaktır.

Periler, Goblinler veya spritler olduğuna inanmadığım için Tanrı ve tanrıçalar gibi şeyler olduğuna inanmıyorum ve bu nedenler on yaşın üzerindeki herkes için açık olmalıdır.

Kendi ölümlerimiz kişisel deneyimimizin bir parçası değildir: her birimiz sadece ölmenin bir parçası olan yaşamı deneyimleriz. Bu anlamda, öznel perspektiften ölümsüzüz.

Dini inançlar insanlık tarihi boyunca güçlü bir negatif güç oldu. Çok acı çektirip sorun çıkardılar ve ilerlemek, gelişmek, özgürleşmek isteyen insanların yoluna çıktılar.

Diğer insanlar için ne ölüm. Kendimiz için ölmeyi deneyimliyoruz; ama sadece başkalarını kaybetmekle ölüm yaşarız ve deneyim keder ve kayıplardan biridir.

Korkutucu görünen şey ölüm eylemidir. Ancak ölmek yaşayan bir eylemdir ve diğerlerinde olduğu gibi hoş veya tatsız olabilir.

Bilim, kesinlik ve dolayısıyla olgunluk işareti olmadan yaşamaya hazır olmanın sonucudur. Şüphe ve gevşek uçları kucaklar.

Herkesin inanmaya hakkı vardır. Kiliseler, bir futbol kulübü, bir sendika veya bir siyasi parti olarak var olma hakkına sahiptir.

Bir insan ömrü bin aydan daha azdır. Nasıl yaşayacağını düşünmek için biraz zaman ayırmalısın.

Eğer hayatta korkmaya değer bir şey varsa, o da sonunda pişmanlık verecek şekilde yaşamaktır.

Eğer başkaları çevrelerindeki saygıyla uçmayı başaramazsa, bomba atmaya başlayacaklardır.

Elektrik yerine dua ederek evinizi aydınlatmayı deneyin ve hangisinin çalıştığını görün.

Hümanizm, hayatın yemek masasında iyi bir konuk olmanız gereken felsefedir.

Dinler esas olarak gençlerin beynini yıkadıkları için hayatta kalır.

Dünyanın nasıl olduğu değil, gizemli olan; olduğudur.

Duyguların ustalığı, erdemli bir yaşam için esastır.

Din ve bilimin ortak bir atası var: cehalet.