Felsefe

Aristoteles "bir duyuyu kaybedenin bir dünyayı kaybettiği"ni söyler.

Öğrenebilecek felsefe yoktur; ancak felsefe yapmak öğrenilebilir.

Bir şeyi iyi olduğu için arzu etmeyiz; o, arzu ettiğimiz için iyidir.

Hiçbir şeye ihtiyacı olmayan insan ise yalnızca bilge insandır.

Kötü insanlar kötü insanlar olmaktan çok, hasta varlıklardır.

Bütün insanlar, doğal olarak, bilmek isterler. Türkler hariç.

Özgürlük olsa olsa ancak akla itaat etmeyi kabul etmedir.

Tanrı'yı her şeyin ölçüsü yaparak bir yere varamazsınız!

“Bilgelik sevgisi.” Felsefe bilgiden başka bir şey değildir.

Gerçek zenginlik de hiçbir şeye ihtiyacı olmamaktır.

Bilinen bir şeye inanılmaz, o şey yalnızca bilinir.

İnsan, doğası itibariyle medeni bir hayvandır.

Tanrılar, insanların gerçekleşmiş arzularıdır.

Dinin artık modası geçmiştir.

İnsanı insan yapan, bilgidir.

Tanrı'yı Yahudiler icat etti!

Ölümden korktuğumuzdan değil yaşadığımız, biz savaşmayı sevdiğimizden yaşarız.

Doğarsın, hayatının bazı kısımlarını inşa etme özgürlüğün vardır. Ama ölümde seçme özgürlüğü yok. Yapılacak tek şey, yaşayacağın zamana mümkün olduğunca mana yükleyebilmek.

Ortak çıkar bireylerin insanlıklarına dayalı değildir; bencilliklerine dayalıdır.

Başkaları için bu kadar çok, kendimiz içinse bu kadar az şey hissetmek ve bencilliğimizi baskılamak insan doğasının kusursuz tarafıdır.

Bilim, batıl inanç zehrinin büyük panzehridir.

Her bireyin kendi şartlarını iyileştirmeye yönelik doğal çabaları, dışarıdan yapılacak herhangi bir yardımdan çok daha yararlıdır ve toplumda servet ve refahın artması için yeterlidir.

İnsan doğası itibariyle ahlâk sistemini iyileştirmek yerine yozlaştırır.

Dünya hikmettir, ahiret ise kudret. Hikmet alet ve sebeplere ihtiyaç duyar, kudret ise duymaz.