Dostluk

Kalabalık bir toplantıda olup da, bunca insanı bir araya getiren şansın kendi dostlarımızı da bir araya getirmesi gerektiğini düşünmeden edemeyiz.

Kardeşlerimi tanrı yarattı ama dostlarımı ben buldum.

Gerçek dost; Düştüğünde sana yardım eden değil, Seni düşürmemek için düşmeyi göze alan kişidir.

Birbirimizin küçük kusurlarını hoş göremezsek arkadaşlıktan bir şey anlayamayız.

Gönül ne kahve ister ne kahvehane, Gönül bir dost ister kahve bahane..

Eski dostlar bir makâma geldikleri zaman hemen yeni dostlar aramaya başlarlar. O sırada eski dostlarını kaybetmeye başlarlar.

Dostunu fazla kullanma ki eskimesin.

Bazen uzakta olan bir dost, yakında elinizin altında olan bir arkadaştan daha iyidir.

Dostluk daima tatlı bir sorumluluktur; asla bir fırsat değildir.

Kardeşlerimi tanrı yarattı ama dostlarımı ben buldum.

Gerçek dost; Düştüğünde sana yardım eden değil, Seni düşürmemek için düşmeyi göze alan kişidir.

En iyi ayna, eski bir dosttur.

Gerçek arkadaş, elini tutan, kalbine dokunandır.

İnsan ruhunun selameti için en koruyucu ilaç, bir dostun, gördüğü kusuru sadakatle ihtar etmesidir.

Dertlerini dökecek dostları olmayanlar kendi yüreklerini kemirirler.

İnsan, dostlarının acılarına, onlarla bir olup ağlayıp sızlamakla değil, yardım ve bakım ile katılmalıdır.

Arkadaşlarım benim mirasımdır.

Arkadaşımın kusurları hakkında sadece kendisiyle konuşurum.

Bir dosta sahip olmak istiyorsan, ilk önce sen bir dost ol.

İnsan hiçbir dostuna para yardımı etmemeli. Çünkü dosta para yatırmak demek o dostu kaybetmek demektir.

Dostun kimmiş öğrenmek istiyorsan kodese gir.

Üç kez öfkelendiği halde sana kötü söz söylemeyen dostu, kaybetme!

Bana en sevgili olan kardeşim, kusurlarımı bana hediye eden (hatırlatan) kimsedir.

Dostlar üç kısımdır: Birincisi, kendisine sürekli ihtiyaç duyulan yemege benzer; işte bu akıllı kimsedir. İkincisi (bazı vakitler insanı yakalayan) dert gibidir; bu da ahmak kimsedir. Üçüncüsü ise (derdi tedavi eden) ilaç gibidir; bu da mütefekkir kimsedir.