Din

Dua mü'minin silahıdır ve dininin direğidir, göklerin ve yerin nurudur.

Dinini ekmek kazanmak için satan kimsenin dininden nasibi, yediği şeydir.

Cesaretin zekatı, Allah yolunda cihat etmektir.

Cenneti arzulayan kimse, dünyada nefsin arzu ettiği şeylerden uzak dursun.

Cennet, itaat edenin mükâfatıdır.

Büyük günahların kefâreti, zulme düşenlere yardım etmek, acze düşenleri ferahlandırmaktır.

Biziz Peygamber'in elbisesi, onun dostları, ona hizmette bulunanlar, ona varılacak kapılar. Evlere ancak o kapılardan girilir; kapılardan başka yerden girenler hırsızdır; cezâya çarpılır.

Babanın, misafirin ve mazlumun duaları geri çevrilmez.

Allah'ın evini (Kâbe'yi) ziyaret etmek, cehennem azabından güvende olmak demektir.

Allah bir kulu alçalttı mı, ona bilgi başarısını men eder.

Sade insanlar, Tanrı'ya güneşin harareti ve bir çiçeğin kokusu kadar tabii hissederler.

İnsan, Tanrı'ya su ve hava kadar muhtaçtır.

Dua en yüksek ifadesini, zekanın karanlık gecesine doğru atılan bir aşk hamlesinde bulmaktadır.

Sonsuzluktan bize ulaşan ruhani ışının "aşk" olduğunu fark eden, dinin, kendisine doğaüstü gerçekler hakkında eksiksiz bilgiler sunmasını istemekten vazgeçecektir.

Kendini beğeniyor da, kendisini yaratanı, Allah'ı, şeriatını beğenmiyor!

Sen karı kız düşününce şirk olmuyor da, ben Allah ve Resulünü düşününce mi şirk olacak? (Vahhabilere ithafen)

Mazlumun duasından sakının. Çünkü onun duasıyla Allah arasında perde yoktur.

Adam bana silah çekse ben de ona silahımı çekerim. Siz şimdi dersiniz ki hoca silah mı taşıyor? Benim silahım kelime-i şehadet.

Diyalogçuların amacı, Yahudi ve Hristiyanları da “cennete” sokmaktır. Fare yuvasına sığmamış, kuyruğuna da süpürge bağlamış.

Ben diyorum cehennem çok pahalı cennet bedava gelen yok. Kumar para, içki para, zina para; namaz kaç para?

Her şeyden evvel esaslı din terbiyesi ve bilgisi almış, müspet ilimlerle de mücehhez kudretli din adamlarına, münevver vaizlere şiddetle ihtiyacımız vardır. Mabetlerimizi ancak bilgili ve fazilet sahibi vaizlerimiz şenlendirecektir.

İslâmiyet’i bütün dünyaya yaymakla görevli olan Peygamberimiz Hz. Muhammed (sav), diğer devletlerle olan münasebetlerinde diplomasi kaidelerine de fevkalâde önem veriyordu. Hicretin 7. senesinde, başta Doğu Roma (Bizans) İmparatoru Kayzer olmak üzere, dünyanın büyük devlet adamlarına ve komşularına kendilerini İslâm’a davet eden mektuplar göndermişti. Bu mektuplarda, diplomasiye tam riayet edildiğini ve mektupların, Kur’an’dan muhatabın durumuna göre alınan âyetlerle bezendiğini görüyoruz.

Allah'ım ümmetin suskunluğunu sana şikayet ediyorum.

Tâbi’înin en üstünü olan, Veysel Karânî “rahmetullahi aleyh” hazret-i Hamzanın kâtili olan Vahşînin “radıyallahü anhümâ”, Resûlullahın bir kerrecik sohbetinde bulunmakla yükseldiği mertebeye yetişememişdir. Çünki sohbetin fazîleti, bütün fazîletlerin ve kemâllerin üstündedir. Çünki, onların îmânları, görerek kuvvetlenmişdir.