Din ve Kutsallık

Kutsalın karşısında, insan tüm cesaretini ve güçlü olma duygusunu kaybeder: Davranışları güçsüz ve itaatkârdır. Oysa hiçbir şey kendi başına kutsal değildir, ona kutsallık payesini veren Ben'im. Benim sözüm, Benim kararım, Benim diz çöküşüm, kısacası Benim -vicdanımdır.

Şimdiye kadar hiçbir din, bu dünya veya öte dünyaya dair “güzel vaatler” vermekten kaçmamamıştır, çünkü insanlar hep ödül peşinde koşarlar ve “bedavaya” hiçbir şey yapmazlar.

Dindarlık, kendini inkarla başlar ve eksiksiz tam bir eleştiriyle son bulur.

Kutsal olan her şey insan için bir bağ, bir boyunduruktur.

Din dünyası özlerin,hayaletlerin, cinlerin dünyasıdır.

Hiçbir şey kutsal değildir.