Bilinç Felsefesi

Bilinç, ‘ben’imin aslı esâsıdır. O ilkin, ‘ben’imin ‘dünya’yla kesişen yöreleriyle, yânî bedenimle, bünyemle ‘ben’i tanıştırır. Sonra ‘ben’imin bittiği yerde başlayan dünyayı bana tanıtır.

Bilincimiz ruhun sadece yüzeyi, ki yerkürenin sadece yüzeyini bildiğimiz gibi onun da içini değil, sadece kabuğunu biliyoruz.

Biz tahayyüllerimizin farkındayız.

Bilinç, gözümüz açıkken gördüğümüz rüyadır.

Biz bilimin bize inşa ettiği bu materyal dünyaya ait değiliz. Biz onun içinde değil, dışındayız. Sadece gözlemciyiz. Dünyanın içinde olduğumuza inanma nedenimiz ise resme ait olmamız, vücudumuzun bu resmin içinde bulunması. Vücutlarımız dünyaya ait. Sadece

Bilinç fiziksel terimlerle açıklanamaz. Çünkü bilinç kesinlikle temeldir. Başka hiçbir şey açısından açıklanamaz.

Uyanıklığın tek bir ortak dünyası vardır, ama uyumak her bir insanı kendi dünyasına döndürür.

Bilinç, canlı maddenin eğitimine nezaret eden Öğretmendir.

Bilinç, çoğul olmayan bir tekildir.

Bilinç, denizin içinde taşıdığı maddeleri bıraktığı boş bir kumsal gibi, istenilen her şeyin kendisine bırakıldığı bir yer, istenilen şeyin doldurulabileceği bir kap değildir.

Her bilinç, kendine özgü bir niyet geliştirir. Ve bu niyet, o bilincin neyi algılayıp, nasıl anlamlandıracağını etkiler.

Birinci tekil kişiye tütünün. Kendi bilincinizin bilgisi, emin olabileceğiniz tek şeydir.

Bilinç kendi başına bir şey değildir, bilinç bir şeyin bilincidir.

Bilinç gelişmeden o bilince uygun niyet gelişemez.