Ahlak Felsefesi

Dürüstlük en iyi politikadır.

Sevgiden yana olmayan ahlak, karanlıktan yanadır.

Bilgisizlikten büyük günah olmadığını sakın unutma.

Cehalet kadar büyük yanlışlık/suç yoktur.

Hayat tarzımızın bütün özellikleri, ahlâkî idealarımız tarafından belirlenir.

Davranışlarımız, genel dünya olaylarının birer parçalarıdırlar.

Bir kimse kendisine insan diyorsa, biricik sınırı vicdanıdır.

Günah sadece diğer insanların canını gereksiz yere yakmakta yatar. Diğer bütün günahlar uydurulmuş saçmalıklardır.

Kötü bir şey yaptığım zaman kendimi kötü hissediyorum. Ve iyi bir şey yaptığımda, iyi hissediyorum.

Sadakatten vazgeçersek, elimizde kaçınılmaz bir şekilde korku ve hırs kalıyor.

İnsan için, her şeyi söylerler... Ne çıkar? Elverir ki, vicdanı temiz olsun...

En güçlü beyinler, en yüce erdemlere olduğu kadar en korkunç ahlâksızlıklara da muktedirdir.

Yanlış gücünü arttırıyor diye asla doğruya dönüşemez.

...Ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil, eşyanın bile buna nasıl tahammül ettiğine şaşırıyordum. Yalana her şey isyan etmelidir. Eşya bile: Damlardan kiremitler uçmalıdır, ağaçlar köklerinden sökülüp havada bir saniye içinde toz duman olmalıdır, camlar kırılmalıdır, hattâ yıldızlar düşüp gökyüzünde bin parçaya ayrılmalıdır.

Katı bir yürek, kanlı bir elden de kötüdür.

Vicdan ile korkaklık aslında tümüyle aynı şeylerdir, vicdan daha ticari bir isimdir, hepsi bu.

Ahlaksız bir insan olmaktan yalnızca kendi irademi ve aklımı kullanarak kurtulacağımı anladım.

İlk hata saflığın, fakat sonrakiler suçun ürünleridir.

Vicdan, kalpsiz arınmaz, akılsız da korunmaz.

Bu nedenle, gerçekten iyilik yapmak için gerçek bir sevginiz yoksa, kendinizi buna zorlayarak iyilik yapın.

Takdir edilmeyi beklemeden namuslu olamayanların namusuna inanmam.

İyilikte hiçbir iyilik görememek ne kadar üzücü.

Ahlaksal olay yoktur, yalnızca olayların ahlaksal yorumu vardır.

Hayvanları ahlaksal yaratıklar olarak görmeyiz. Ama siz hayvanların bizi ahlaksal yaratıklar olarak gördüklerini mi sanıyorsunuz? — Konuşabilen bir hayvan şöyle demiş: “İnsancıllık, en azından biz hayvanların acısını çekmediği bir önyargıdır.”