#yazar

Zengin sofrasında zangoç olmuş yazarlar bunlar.

Yazar ağzını kapamalıdır ki eseri kendininkini açsın.

Gönlüm de okuyucularımın bu sahifeleri sevmesini istiyor.

Aydın olmanın birinci niteliği muhalif olmaktır. İşte bu nedenle yazar, hiçbir otoriteye, hiçbir politik sisteme bağımlı (angaje) olmamalıdır.

Gerçek yazarlar analarının rahminden değil, kalemlerinin ucundan doğarlar.

İyi bir yazar, insanî duyguların evrensel oldugunu bilir ve bunları anlatır.

Yazarların yargılanması ayıp ve çirkin şeyler. Bunları protesto ediyorum. Ne yazık ki, yasalarda düşünmeyi sınırlandıran fazlasıyla yasaklar var. Bunların ortadan kaldırılması gerekli.

Kürt olmak ve bir Kürt olarak dünyaya gelmek başlı başına ciddi bir sorun. Bir Kürt gibi yaşamaya çalışmak daha da zor. Ancak en zoru, bir Kürt aydını ve yazarı olarak yaşamak ve uğraş sarf edebilmek.

Geçmişte gazetecilik, edebiyat yazarlarının atlama taşıydı. Çünkü hayatın şartları sanatkârı maddi bakımdan zorluyordu. Peyami Safa için gazetecilik ise doğuştan bir meslekti; öyle dört dörtlük fıkralar yazardı ki, gazete alanların pek çoğu bunları okurdu. Sadece onun için gazete alanlar bile vardı. Peyami Safa bir gazeteden diğer bir gazeteye geçince, binlerce okuyucusu da onu takip ederdi.

İşte, çalışmalarımıza yön verecek olan duygular bunlardır ve okuyuculardan, bu unsurları göz önünde bulundurarak, yarattığımız karakterlerin ağzından dökülecek yanlış sözler ve gerçeğe duyduğumuz aşk nedeniyle göz önüne serme zorunluluğu duyumsadığımız, biraz fazla rahatsız edici durumlar için hoşgörü istiyoruz.

Mesele şu ki yazarların çoğu gerçeği en değerli tutkuları olarak sayarlar ve en çok onu işlerken ekonomik davranırlar.

Çoğu çağdaş yazar yazdıklarından çok içerler.

Bir yazarın içinde daima iki kişi olmalıdır: Yazar ve eleştirmen.

Bu, bazı okurları yıldıracak, bazılarını da öfkelendirecektir.

Muhtemelen, bir yazara verilebilecek bundan daha önemli bir tavsiye yoktur: Sana, büyük bir kıvanç vermeyen tek satır bile yazma.

Yazarlar insan ruhunun mühendisleridir.

Okur önemli çünkü kitap açılıp okunana kadar ölüdür. Ben kitapları yazıyorum fakat eğer anlaşılmazsa o kitap ölü olmaya devam edecektir.

Edebiyat karşınıza ilginizi çekebilecek ya da bugün ilgi duymasanız da yarın okuyabileceğiniz başka bir yazar çıkaracak kadar zengindir.

Kör ve yalnız bir adam yazmaktan başka ne yapabilir ki?

Yolculukta, yanımda her zaman birçok kitap bulundurduğumdan, eski ve yeni yazarların en iyilerini okumakla geçirirdim.

İster bilgece, ister aptalca görünsün, bir kitabı okurken, o bana sanki yaşıyormuş ve benimle konuşuyormuş gibi gelir…

Kitaplar zekanın çocuklarıdır.

Eğer kitabı yazan şahıs sizden daha akıllı değilse o kitabı okumanıza lüzum yoktur; sizden daha akıllıysa birçok bakımdan sizden farklı düşünecek demektir.

Yazmak fahişelik gibidir. Önce zevk, sonra birkaç dost, nihayet para için yapılır.