#umut

Yarınlar; düşlerinin güzelliğine inananlarındır.

Biraz daha dayanıklılık, biraz daha çaba, ve umutsuz gibi gözüken bir durum görkemli bir başarıya dönüşebilir.

Ülkemizin bereketi ve huzuru için çalışıyoruz. Her şey çok güzel olacak.

Yeryüzündeki bütün çiçekleri koparabilirsiniz, ama baharın gelmesini engelleyemezsiniz.

Nedensiz bir çocuk ağlaması bile Çok sonraki bir gülüşün başlangıcıdır.

Biliyorsun, bizim her türlü yalnızlığımız Yeni bir dil olacak yarın.

Kim ne derse desin ben bugünü yakıyorum yeniden doğmak için çıkardığım yangından...

Tek ihtiyacım neydi biliyor musun? Bir papatya yaprağı daha.

Çok uzaklara bakmaktır, diyoruz, durmadan saate bakmak.

Sinirlerimi böyle geren ve bedenimin büzülüp geri çekilmesine yol açan şey umuttu -her türlü işkencenin üstesinden gelen umut- idam mahkumunun kulağına Engizisyon zindanlarında bile kurtuluşu fısıldayan umut.

Dünyanın umudu, bilgeliğin kardeşler arasındaki çatışmayı durdurabilmesidir.

Tevbe etmek demek ayağa kalkmak demek; her düşüşünde yeniden ayağa kalkmak…

Her şey çok güzel olacak.

Dünya bizlere kalacak; bunda en ufak şüpheye yer yok. Burjuvazi tarih sahnesinden ayrılmadan önce kendi dünyasını yıkabilir. Biz yeni bir dünyayı burada, kalbimizde taşıyoruz. Bu dünya şu an büyüyor.

Yüreğimizde yeni bir dünya taşıyoruz. Şimdi, şu anda bu dünya büyümekte.

İnsanlar bir şeyi düşleyebiliyorlarsa, buna ulaşacakları zaman da gelecektir.

Kendinizi insan ırkı hakkında cesaretlendirmenin yolu, ona önce uzaktan bakmaktır; yüksek noktalardaki ışıklara bakın.

Her bulutun gümüş astarı vardır, ancak bazen nane elde etmek biraz zor olabilir.

Doğru düşünenlerin umutları gerçekleşebilir umutlardır; kafasızların umutları gerçekleşemez umutlardır.

Ben sizin ruhunuza çiçek aşısı yapayım da çiçekler açsın ruhunuz.

Dünyanın bütün sabahları için iki bilet al maviş anne, Aman umutsuz bir yer olmasın!

Umutlarımız korkulara boyun eğmeyecektir. Milli heyecanlar 2018'de daha da cüret ve cesaret kazanarak Türkiye'nin yıkımı için el ovuşturanlara, inanıyorum ki, izin ve fırsat vermeyecektir.

Son bitmiş guaj resme bakıyorum. (...) "Minareden at beni, in aşağı tut beni". Zemin dokusuna karışan yazı oyunun adını böyle koyuyor. Oyunun kuruluşundaki umudu, sondaki imkansızlıktan daha çok merak ediyorum. Çünkü son, sonradan geriye dönülerek anlamlanıyor, kesinleşiyor. Resimdeki oyunda ise bir beklenti var... Bu resimde, o çocuksu kaybedip bulma oyununda, geleceğin dehşetini erteleyen kuvvetli bir "sen" çağrısını duyuyorum aynı zamanda. Yazının beklentisi de bu zaten. Çok mu geç? Bir bakıma öyle, kaderin başkalığı beni de seni de terk etmiş. ama bu resimlerdeki başkalığı, örneğin bir başka resimde, bir kız çocuğunun sınır çizgisine kadar gidip gördüğü, görüp de de bize anlatamadığı bir başka dünyayı dile getirmek için geç olmayabilir. Yabancılığın payından duyulan umut gene.

Umut geleceği hatırlama, mutluluk geçmişi unutma sanatıdır.