#ülke

Karanlık, alabildiğine karanlık kentimin üstünde, ülkemin üstünde. Tutacak bir dalımız kalmadı mı artık?

Ne alnımızda bir ayıp, ne koltuk altında saklı haçımız. Biz bu halkı sevdik ve bu ülkeyi. İşte bağışlanmaz korkunç suçumuz.

Günlük yaşamında her koşul altında ulaşmaya çalıştığın belirli bir amacın olması seni amaçsız insanlar karşısında üstün kılar ve bu ülkeler için de aynıdır.

Bir ülkeyi yükseltenler o ülkenin vasıflı insanlarıdır. Bu insanların yetişmesi ise gayretli ve sağlam eğitimciler sayesindedir. Ancak iyi öğretmenlerden iyi eğitimler alarak yetişen iyi vatandaşların göstereceği gayret ve çaba, bir ülkeyi yükseklere taşıyacaktır.

Bu ülke düşünce insanlarımızı yerden yere çaldı, onları vurdu, vuramadıklarını yaraladı, bilim yuvalarının dışına kovdu; yetmedi, vatan sınırlarının dışına kovdu. Eğer arada sırada onlar için birazcık iyi bir şey yapmak zorunda kaldıysa, bunda da hep geç kaldı.

Bir ülke, yarı köle yarı özgür insanlardan oluşursa yaşayamaz.

Bir ülkede ne kadar çok tabu varsa o kadar özgürlük yoktur.

Eğer dünya tek bir ülke olsaydı, başkenti İstanbul olurdu.

Ülkeye sadakat daima, hükümete sadakat ise onu hak ettiğinde.