#suç

Yargılayan suçludan suçlu. Kural bu mu?

Aksi ispat edilene kadar her masum suçludur.

Hükümetler, kişiler ve mülkler üzerinde daha fazla suç işler ve onların güvensizliğine, tüm suçluların toplamından daha fazla katkıda bulunur.

Yapabileceklerini yapmamak suçur.

Suçlular cezalandırılır, iyiler ödüllendirilir. Yakalayabildiğimiz suçluları kesinlikle cezalandırırız ama, iyilerin ödüllendirildiğini henüz hiç görmedim.

Gündelik hayatın akışında şu gerçeği keşfedersiniz ki, gizliliğin olduğu her yerde suç ve tehlike vardır.

Başka insanların el ve ayaklarını sakatlayanlara cani denir. Ya beyni yok edenlere ne demeli?

İyiyi yapabildiği halde yapmayan bir insan, suç işlemiş olur.

Ne yağmurun, ne rüzgârın, ne de ateşin işlenen suçların izlerini silemeyeceğine inanılırdı. Adalet, bir demircinin elindeki güçlü çekiç gibi asılıydı dünyamızın üzerinde.

Küçük suçlar her zaman büyük suçlardan önce gelir.

Sistemler suçları yaratmazlar, suçlardan dolayı sistemler yaratılmıştır.

Suç diye nitelendirdiğimiz, düşünceler değil eylemlerdir.

Her suç, topluma sorulmuş bir sorudur.

Yasa yoksa ne suç vardır ne ceza.

Savaşlara, polislere, cezaevlerine, suça sahip olduğunuz sürece uygarlığın erken aşamalarındasınız. (Future by Design, 2006)

Para ihtiyacı nedeniyle muazzam yolsuzluk, açgözlülük, suç, zimmete para geçirme ve daha fazlası var.

Dinler ne yazık ki, suça bizi yönlendiren tek teşviktir. Her şeyin mümkün olduğu o “diğer dünya” dan büyüleniyoruz.

Her suç, onu işleyen insana pişmanlık getirecektir.

Hiçbir suçlu kendi vicdanında beraat edemez.

Bir bebekten katil yapan karanlığı sorgulamadan, hiçbir şey yapılamaz kardeşlerim .

Bizim problemimiz hapisler küçük hırsızlarla doluyken ve büyük hırsızlar ülkeyi yönetirken insanların itaatkarlığı.

Hata yapma korkusuyla suç işliyoruz.

Cinayetlerin yarısı kendini beğenmişlikten, öbür yarısı hasetten gelir.

Her cezasız suçlunun bir suçlu ailesi vardır.