#sorgulama

Hiç cennette de bulunmadın, değil mi? Ama bir cennet olduğunu biliyorsun?

Bu bir tesadüf müdür, yoldaşlar? Hayır yoldaşlar, bu bir tesadüf değildir.

Şu an ligde 3. Sırada mıyız? Juventus'un 59 puanı olmadığına emin misiniz? İtalya'da yaşıyoruz.

Hangisi daha iyi? Öğrenmeden ölmem mi, öğrenip de ölmem mi?

Hiç sorgulamadığı şeylerden dolayı insanları sorgulamak faydasız bir girişimdir.

İnsan denilen canlı türü, nasıl oldu da, kendi yaşamını, dünyayı, hatta yavaş yavaş uzayı ve diğer gezegenleri cehenneme çeviren bir varlığa dönüştü?

Toprağı satmak? Neden havayı, bulutları ve o büyük denizi değil de toprağı satmak?

Olaylar göründükleri gibi değil....

İnsanların din uğruna şehit olmalarına şaşırırdım hep Tüylerim ürperirdi.

Hangisini içiyorsun; suyu mu yoksa dalgayı mı?

Ders insanın beynini bulandırır. Otantik yaratıcılığını yok eder..

Bir zamanlar inandığım efsanelerdi, şimdi ise efsane olduğunu düşündüğüm inançlardı.

Tanrım, üzgünüm artık bir ateistim ama Nietzsche'yi okudun mu?

Tanrı her yerde ise Pazar günleri kiliseye gitmek niye?

Karşımıza çıkan her türlü sorumluluğu sessizce kabul edivermek kendimize karşı en büyük sorumsuzluktur.

Bir insan ne kadar çok şeye inanırsa o kadar az şey bilir. Ne kadar az şey bilirse o kadar aptal olur. Ne kadar aptalsa o kadar kolay yönetilebilir.

Sorgulamayı bilmeyen tek meziyeti itaat ve verilen kalıba uymak olan tek düze bireyler yetiştirilir. Bu da er ya da geç kalitenin düşmesine neden olacaktır.

Temelinde sorgulama olmayan doğmatik bilgi yığınlarının aktarılması işlemine eğitim demek eğitimin özüne saygısızlıktan başka bir şey değildir.

Kaliteli eğitim doğru konularda yerinde ve gerekli sorular sorabilmekten geçmektedir.

Doğrudan bir kanıt yok, bu yüzden benden Tanrı'ya inanmamı nasıl isteyebilirsiniz?

Kesinlikle görebildiğim bir kanıt olmadığında Tanrı'ya inanmamı nasıl istersiniz?

Beni asıl şaşırtan, onun gibi, hayat boyu sayısız dua edip pek çok günü bağışlanan bir adamın, önemsiz bir günahkar gibi hastalık çekmesiydi.

İyilik ve güzelliklere, dualara, mihrapların, papazların ve nihayet Tanrı'nın gücüne inanmıştım da ne olmuştu?

Böylesine sefil ve zalim bir dünya onun hakimi olmak için gösterilen bunca çabaya değer miydi?