#sevda

Belki bir sevda gibi unutur beni ölüm, Belki bir sevda gibi kaybolur kederim.

Yaşamaya hiç kimse zorlanamazdı, sevdaya da; saçmaydı bu. İnsanlar üzerinde gücü olan tek şey ölümdü.

Öyle özgür, öyle özgürlüğe sevdalı / İstese dağları eritirdi soluğuyla / Kıyamet dudağının iki ucundaydı / Mapusta öldü

Erkeklerin, özellikle de sevdalı erkeklerin iştahlarının sonsuz olduğunu, hep daha fazlasını istediklerini bilirsiniz.

Sevdanın insanın aklını başından aldığı, belleğini sildiği söylenir sık sık.

Bir iyilik sarardı yüzünü bazen, / Bilmem, belki bana öyle gelirdi; / Ben, o sevdadan can atan deli / Nasıl yanıp tutuşmazdım o zaman.

Hoş yaraşır âşıka gözü yaşı / Kim ki âşıksa gözünden biline

Bir mektup, bir telgraf alındısı değil unutulmuş bir sevdadır kapısını çalan.

Anlıyorum Yaşam elbette uzun biz duyabildikçe sevgiyi Yalnızca bunun için uzun Yani sevgiyle de sevebilir insan, sevdayla da...

Okyanusta ölmez de insan, gider bir kaşık sevdada boğulur.

Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor, nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini...

Akla gelen, başa gelir diyorlar ya, yalan! Öyle olsa, milyonlarca sen düşerdi başıma.

Henüz layık değilken tomurcuk kadar aşka, Sana gül bahçesini kim açar benden başka!

Anladım Yar'la bir olmayınca, Yer'le bir oluyormuş insan.

Oturup konuşsaydık geçerdi belki her şey... Başını alıp gitmek sevdaya dahil değil.

Yine de kalmış olabilir, Küçücük bir mavilik gökyüzüne, Bir sevda kırıntısı, Avuç içi kadar bir umut.

Gün biter gülüşün kalır bende. Kavgadan uzak kalmışsan, sevdadan da uzaksın demektir.

Kavgadan uzak kalmışsan, sevdadan da uzaksın demektir.

Son aşkımdır bu -sen- ve son çile, Günümün son fecri, sonu artık; Giriver inince gün, aralık Kapımdan gelinlik elbisenle.