#sanatçı

Beni yapan bir çocuk var ya, hah o işte, fevkaladenin de fevkinde.

En çok bana soracaksınız . Ben dünyanın gelmiş geçmiş en büyük sanatçılarından biriyim.

Yetenek yoksa sanatçı olmaz, ama çalışmadıkça yetenek hiç bir işe yaramaz.

Tanita Tikaram diye bir sanatçımız var mesela, 15 senedir kaset yapmıyor.

Lütfen bu süreçte benim hemşehrilerim, demokrasi adına bütün haklılığımızı anlatsınlar. Buradan sesleniyorum... efendim sanatçıymış, konuşamazmış. Konuşacak! Efendim iş insanıymış, konuşamazmış. Konuşacak. Konuşmanın vakti geldi.

Düşünürler, sanatçılar, insanın kalbine değenler; çıkar peşinde, iktidar peşinde olamazlar. Onların gücü aslında bu güç gösterilerinin zayıflığını görebilmelerindedir. Toplumu besleme güçleri de buradan gelir.

Eleştirmenlerin iyi bir değerlendirmesi sizi idam etmelerinin sadece bir önceki durağıdır.

Ben su ilavesi ile yıldız olabilecek birisiyim.

Türkiye'de acıklı bir kural var; sanatçının değeri ancak öldükten sonra anlaşılıyor. Göreceksiniz, bir öleyim, bakın ne kadar meşhur olacağım.

Entelektüel; basit bir şeyi karmaşık söyleyebilen kişidir; sanatçı ise zor bir şeyi kolay...

Artist cenazesi diye birşey var, Teşvikiye Camii'nden kalkar, gözlüğü olmayan giremez.

Sanatçı yara sarmaz. Sanatçı kanar.

Eserlerde kör göze parmak derecesinde açık anlatımda da bulunsanız mesajınızın anlaşılamama, yanlış yorumlanma gibi durumları olabilir. Mesaj verme kaygısını sanatçı bu noktada taşımaz, ama mesaj alamama kaygısını herkes taşımalı.

Sanat, bir sanatçının dışarıdan gelen dürtülerle kendi iç dünyasını tamamlayarak yaratmış olduğu bir ortamdır. Sanat bu yüzden evrensel olamaz. Sanatçının kendi iç dünyasını döktüğü şey toplum tarafından kabul edilmek zorunda değildir.

Devrimcilik gibi şairlik de İnen darbeyi duyabilmektir Kaslarının liflerinde

Dickens ve Dostoevsky ve Woody Guthrie ‘nin anlattığı öyküler benim söyleyebileceğimden çok daha iyi oldukları için aklıma yerleştirmeye karar verdim.

Kendimi asla oyuncu gibi görmedim, göremedim ama zaman zaman yaptım, tiyatroyu ilk kurduğumuzda oyuncu bulmakta zorlanırdık, üç kişi arayacağımıza bari iki kişi arayalım diye bir rolü ben oynardım, sonraki yıllarda para için abuk subuk bir şeylerde de oynadım.

Çok oyun izleyen, tiyatroya giden, tiyatroyu merak eden, yeni yapılan şeyleri takip eden filan biri değilim. Peynir tütsüleme teknikleriyle bile daha ilgiliyim diyebilirim. Yani ben çok fazla, “iki kalas bir heves”, alkışlar, sahne tozu falan öyle bir kafam yok, tiyatroyla öyle bir bağım yok. Tiyatro bir anlatım biçimi olarak hayatımda var ama pek tiyatro delisi olduğumu söyleyemem.

İnsanlar arasında iyilikten başka hiçbir üstünlük kabul etmem. Karakterin olmadığı yerde, ne büyük sanatçı, ne de büyük mücadele adamı vardır. Orada var olan, zamanın yok ettiği, içleri boş yaratıklardır. Bütün mesele, büyük görünmek değil, gerçekten büyük olmaktır.

Ben yaşarken kendime sanatçı diyemem, çok ayıptır. Ancak on, yirmi, kırk yıl sonra diyebilirler.

Ben hep sizin şarkınızı söyledim.

Sanatı kendine hayat edinenler için, hayat büyük bir sanattır.

Sanatçılar yaşamdan yanadırlar ölümden yana değil.

Sanatçı yalanla ve kötülükle uzlaşamaz.