#sahiplenme

Özel sektör, benim çalışma hayatım süresince doğdu, büyüdü ve bugünkü hüviyetini kazandı. Onu biraz da kendi çocuğum gibi görüyorum.

... ben bu kentin anasıyım.

...bu adam en az yirmi ya da otuz ölümden daha sorumludur ve bunda sahiplenmenin belli bir yönü vardır. Bence bunu oldukça yumuşak terimlerle tarif etmenin bir yolu, cesedin bazı açılardan canlı kurban kadar kolay olabileceği bir sahiplik. Demek istediğim, fiziksel sahiplik ve mülkiyet, eğer alırsanız, bu sendromun sadece bir parçası. İktidar ve sahiplenme duygusunun bazı durumlarda düşündüğüm nedenlerden biri olduğunu düşünüyorum - hepsi değil, kesinlikle - bu yüzden kurbanını görmek ya da vücutla bir şekilde etkileşimde bulunmak için olay yerine geri dönme niyetinde olabileceğini düşünüyorum.

.....cinayet sadece şehvet ya da şiddet suçu değildir. Sahiplik olur. Onlar sizin bir parçanızdır... Kurban sizin bir parçanız haline gelir ve siz ikiniz sonsuza kadar bir olursunuz ve onları öldürdüğünüz ya da onları bıraktığınız gerekçeler size kutsal olur ve her zaman onlara doğru çekilirsiniz.

Nihai sahiplik aslında, yaşamın alınmasıydı. Ve sonra kalıntıların fiziksel sahipliği.

"Beni dövdüler abi" dediğin zaman, pezevenklerin elinden gittim aldım.

Ancak bir arayıcı sahip çıkıcı olabilir.

Bu vatan neredeyse sözde bizim.

Bir ülkenin sahibi olabilmek günlük gazetelerin üzerine "Türkiye Türklerindir" diye yazarak maalesef olmuyor.

Başakşehir ile övünüyorum. Çünkü, benim kurduğum bir takım.

Bu devlet, bu ay yıldızlı bayrak, bu Cumhuriyet bizim, hepimizin.

Kürt sorunu hepimizin sorunudur.

Ben çevrecinin daniskasıyım. Asıl çevreci benim.

"Kürt sorunu ne olacak?" diyenlere diyorum ki, herkesten önce benim sorunumdur.

Sevgi sahiplenmez, özgürleştirir.

Zaferlerin babaları çoktur, mağlubiyetlerin ise hemen hiç yoktur.

Dünya benim mülkiyetimdir.

Arzu ilerledikçe, gerçek sahiplenme de giderek uzaklaşır.

İnsan olarak birbirimizi sahiplenmek, birleşebilmek için uzaylıların dünyayı istila etmesi mi gerekir?

Ama insan kendini ev sahibi olarak görmedikten sonra yüzlerce evin tapusunda ismi yazsa neye yarar?

Ne kadar farklı olursa olsun; sana ait olmayana tenezzül etme ve ne kadar basit olursa olsun senin olandan asla vazgeçme.

Holdingde çalışan herkesin, işinin sahibi olduğunu anlatmaya uğraştım. Yani holdingi sahiplenmedim, holding benim demedim. Başarılarımızın sırrının sen, ben değil, biz olduğuna inandırmaya çalıştım.

Mustafa Kemal'e gerçekten sahip çıkanlar varsa onlar da bizleriz.

Hiçbir şey için benimdir deme. Sadece de ki: Yanımdadır. Çünkü ne altın, Ne toprak, Ne sevgili, Ne hayat, Ne ölüm, Ne huzur, Ne de keder,Daima seninle kalmaz.