#özgürlük

Özgürlük, yalnızca beklerken mi tatlı ve yaşam acı bir uyanış mı?

Otorite ve zorlama olmadan yapmayı öğrenmelisiniz.

Amacınız özgürlüğü güvence altına almaktır.

Özgür akıl nereye götürüyorsa seni. Yetiştir emeğinin sevgili meyvesini, Ödül beklemeksizin soylu çabalarına.

Halkı özgür görebilecek miyim acaba.

Kendine hakim olan bir birey için ne onur, ne onursuzluk, ne görev, ne hak ne yasa gereklidir.

Neredeyse hepimiz barış ve özgürlüğü özleriz; ama pek azımız barış ve özgürlük getiren düşüncelere, duygular ve eylemlere karşı içimizde çoşku taşırız.

Eğer mutluluğunuz, bir başkasının yaptıklarına bağlıysa, çok ciddi bir sorununuz var demektir.

Sahip olduğumuz şeyler bize ne kadar aitse, biz de o kadar kendimize aitiz.

Düşünmeyi bilmeyen insan her zaman başkalarının kölesi olur.

İnsanoğlunun en büyük zaafı, dünyanın kendi etrafında döndüğünü sanması. Hatta bütün yiyecekleri, hayvanları ve doğayı kendine sunulmuş bir nimet sanıyor. Evren dediğimiz bütün içerisinde, kendisini diğer canlılardan ayrı tutuyor. Çevreyi istediği gibi kullanıyor. Yıkıyor, yok ediyor. Halbuki insanoğlu bu evrende zincirin sadece küçük bir parçası. Bunu reddederek aslında kendisine bir hapishane yaratıyor. İnsanın bu yanılgıdan kurtulması en büyük özgürlük. Tabii bu da tam olarak mümkün olmayabilir ama bu çabanın kendisi de bir özgürlük.

İnsanlar hem özgürdür hem bağlı, arzu ettiklerinden daha özgür, fark ettiklerinden daha bağlıdırlar, çünkü faniler kitlesi uyurgazerlerden ibarettir ve onların uykudan uyanması asla düzenin çıkarına değildir.

Yazar, sanatını büyük yapan şu iki görevi yüklenmelidir; gerçeği ve özgürlüğü.

Özgürlük gelecek umudu değildir. O, şu 'an'adır ve insanlarla ve şu andaki dünyayla uyumludur.

Hürriyet, tarihin kaybolmayan tek değeridir.

Basın özgürlüğü belki de özgürlük düşüncesinin giderek aşağılanmasından en çok acı çekmiş özgürlüktür.

Ateşten ve yiyecekten yoksun bir insan için özgürlük, hiç de acelesi olmayan bir lükstür.

Her gerçek mutluluk zamanın özgürleşmesini gerektirir.

Git dediğinde gidip, gel dediğinde gelmemi mi bekliyorsun ? Ben hayatın önünde eğilmedim ki, senin karşında eğileyim.

Yaşadığın şehir özgür değilse sen de özgür olamazsın.

Kaybetmeye alıştıkça daha çok özgürleşiyor insan.

Dinlendiriyor yüreğimi kafamı bedenimi serin okşayışlarıyla doğa Dinliyorum en güzel türküsünü kurdun kuşun Uçmak için kanat aramıyorum.

Fakat zincirlerimizden başka kaybedecek bir şeyimiz olmadı.

Uçmak için, kanat aramıyorum.