#özeleştiri

Fazla duygusalım ve fazla hiddetli olma gibi bir zaafım var. Zihnimi sakinleştiremiyorum ve sebat etmekte zorlanıyorum. Değişmek de benim için zor. Aslında benim için en üzücü olan durum bu.

Herkes insanlığı değiştirmeyi düşünür, ama hiç kimse önce kendini değiştirmeyi düşünmez.

Bir yazarın içinde daima iki kişi olmalıdır: Yazar ve eleştirmen.

Siyasetçi olamadım ki hiçbir zaman. Siyaset, çok severek yapılmalı. Vatandaşa hizmeti seviyorum ama siyaset adına yalan söylemek bende yok.

O zamanlar her iki taraftan da, daha sonra Ruhr'da da olduğu gibi, zaten bozulmuş olan topluma fikirler pompalanıyordu. Ben de bu işe elimi bulaştırdım. Bunu yapmamam gerekirdi. Yaptıklarım için pişmanım.

Faul, faul! Yok ya, faul değilmiş, sanırım ben gaza gelmişim...

Bildiğimizi bilmek ve bilmediğimizi bilmek, işte gerçek bilgi budur.

Kendini affetmeyen bir insanın bütün kusurları affedilebilir.

Evinizin eşiğini temizlemeden komşunuzun damındaki karlardan şikayet etmeyiniz.

Bürokrasinin azaltılması konusunda da arzu ettiğimiz oranda bir başarı sağladığımızı iddia edemem. Bürokrasi hastalığı, bütün devlet dairelerini bugüne kadar büyük ölçüde sarmış. Uzun senelerin birikimi olan bu hastalığı üç beş senede tedavi etmenin, söküp atmanın mümkün olmayacağını insaf sahibi bütün vatandaşlarım kabul ederler. Üç sene içerisinde azaltılmış fakat tamamen yok edilememiştir. Üzerinde hassasiyetle durulduğu takdirde önümüzdeki dönemlerde üstesinden gelinebilir inancındayım.

Bugün 11 tane yanlış oyuncu oynattım.

Bilge bir insanın yaşamının geç dönemleri, erken dönemlerinde edindiği aptallıkları, önyargıları ve yanlış düşünceleri düzeltmekle geçer.

Başkalarını suçlamaktan vazgeçtim o an, bütün suç bendeydi.

İnsan kendinden başkasını suçlamamalıydı.

Alimin nişanelerinden biri de kendi sözünü eleştirmesi ve muhtelif görüşlerin hakikatinden haberdar olmasıdır.

Sanatçılara sorarsanız "Tiyatro talihsiz bir meslektir" derler de bir türlü "Biz bu millete layık olamadık" demezler.

Solculuk, komünistlik ve Maoculuk hayatım içerisinde kişisel olarak yaptığım çok fazla sayıda hıyarlık var. İşte onlara pişmanım. Teorik bakımdan çok militandım. Aydınlık hareketi içerisinde geçen şöyle böyle 20 yıl içerisinde teorik tartışmalarda, günlük hayatta, parti içinde, örgüt içinde insanlara yapmış olduğum, bireysel anlamda çok fazla kabalık, çok fazla hoyratlık var. İşte bunlardan dolayı pişmanım.

Bu 'liberal' fikirler AKP iktidarı tarafından paylaşılmamış olsaydı toplumun bu denli psikolojik gerilemesine yol açmayabilirdi. Ama yine de bu 'aydınların' kendi korkunç sorumluluklarını gözlerden kaçırmak için milliyetçilerin tümünü ırkçılıkla suçlamaktan vazgeçmeleri ve biraz da kendilerini analiz etmeleri yararlı olacak.

Başkalarını sık sık affedin fakat kendinizi ve nefsinizi asla.

Başkalarının kusurları kolayca görülür ama kendi kusurumuz görülmez; kişi komşusunun kusurlarını ayıklar bulur, kendi kusurlarını ise kumarda hile ile zar saklar gibi saklar.

Gerekiyorsa, büyük bir dürüstlükle kendi kendini yenile!

Camdan evde oturanlar başkalarına taş atmamalıdırlar.

Yirmi birinci asrın ilim ve irfanına uyum sağlayıp sağlayamadığını, gene yaşadığın asrı mihenk kabul ederek bu pencereden öz yaşantına baktığında, bu gerçeğe uyum sağladığını veya sağlayamadığını görebiliyor musun? Veya yaşadığın zamanın garibi olduğunu görebiliyor musun?

Başkalarının hatalarını görürüz; ancak, kendimizinkiler söz konusu olduğunda kör oluruz.