#öğüt

Toy çağımda bir öğüt vermişti babam, hala küpedir kulağıma. 'ne zaman' demişti, 'birini yargılamaklı davranacak olsan, hatırdan çıkarma, herkes senin imkanlarında gelmemiştir dünyaya!

İki kulağımız ve bir ağzımız var, bu yüzden söylediklerimizden fazlasını dinlemeliyiz.

Oğluma öğretmeyi umduğum tek şey doğruyu söylemek ve kimseden korkmamak.

Günlük hayatta çok rastlarız. Boş ver, hıyarın teki der, geçeriz. Yani arkadaş olarak bir hıyarı seçmişsen sonunda ikinizden güzel bir hıyar turşusu olur.

Üç şeyi asla insanlaɾla taɾtışmamayı öğɾendim... Dini, siyaseti ve işimi.

Kalbinizi yumuşatın, ama iradeniz sert olsun. Kelimelerinizi yumuşatın ama nüfuzunuz kuvvetli ve derin olsun.

Diline bir düğüm at ve otur. Dinle. Gıybet ve dedikodu, münakaşa ve cedel, su-i zanlarla dolu söz varsa ya durma ayrıl, ya da engelle.

İşlerinizi başkalarına yaptırmayın. Çünkü kendi istedikleri gibi yaparlar.

Ey Türk Milleti! Tatlı sözlere, yumuşak armağanlara kandınız ve birçoklarınız öldü. Yine yanılırsan ve güneydeki Çogay Ormanına, Tögültün Ovasına gidip yerleşirsen, ey Türk milleti, öleceksin! Oralara gittiğiniz zaman Çin'den gelen kötü kişiler aranıza sokulur ve sizi şöyle kandırırlar: "Onlar uzaktakilere kötü, yakındakilere iyi armağanlar verirler".

Hiç kimse ara sıra başkalarının öğütlerine ihtiyaç duymayacak kadar mükemmel değildir.

Evvela kendi nefsinize, sonra insanlara nasihat et.

Bir insana herkesin içinde verilen öğüt; öğüt değil hakarettir!