#müzik piyasası

Bazı ünlüler beni hâlâ kabul etmiyorlar. "Gece Gölgenin Rahatına Bak" ilk çıktığı zaman radyolar çalmadı, tarzımı algılayamadılar, yaşımdan dolayı kıskandılar, yerden yere vurdular ve benim bu piyasada barınmamı istemediler. Halk her yerde dinleyince radyolar da mecburen çalmaya başladı. Ben bazı şeyleri başarmışım, kabul görmek isterim, saygı duyulmasını isterim.

Türkçe Rap yasasına ben küstüm. Bu işi bizler yükselttik, Kartel'le dalga geçilen rap'i bizler yukarı taşıdık, mertebesini yükselttik. Ama insanlar bunu baş üstünde tutacağına ayaklar altına almaya çalıştı, dolayısıyla ne benim anneme küfredilmedi ne de sülaleme küfredilmedi ya da kendi şahsıma küfredilmedi. Hepsi oldu.

Şarkı sözü yapıp, beste yapmaya başladığım dönemde televizyonlarda kadının göbeğinden zeytin yiyen şarkıcılar vardı! Gerçi sonraları “Yaptığım yanlıştı özür dilerim” dediler, ama ne kadar samimiler bilemiyorum. O zaman kendi kendime “Ben de acaba böyle bir adam mı olacağım?” diye düşündüm.

Türkiye'de perde arkasındaki adam için müzikle uğraşıp aç kalmak tehlikesi de var. Bunlardan dolayı mağarama girdim ve reklam müzikleri yaptım. Yaklaşık 800 tane reklam müziği besteledim. Piyasada kalıp şarkıcı demeye bin şahit gereken şarkıcı arkadaşlara beste satabilmeye mahkum kalmak da vardı. Bunu yapmakla vücudumu satmak arasında hiçbir fark yoktu benim için.

Hiçbir zaman bir popçu, bir arabeskçi kadar para kazanmadım. Zaten öyle olsa memlekette bir yanlışlık var demektir.

Müzik yapacak bir yer kalmadı.

Bu dönemde çıksaydım Erol Evgin olamazdım.