#motivasyon

Cesur ol, risk al. Hiçbir şey deneyimin yerini tutamaz.

Gerçek başarı, başarısız olma korkusunu yenebilmektir

Uğruna başarısız olmaya değecek hedeflerin var mı? Başarı azim gerektirir, azim ise irade. Bazı hedefler, başarısız olmaya da değer.

Gerçek başarı, başarısız olma korkusunu yenebilmektir.

Büyük düşünmek için asla geç değildir. Ufkunu genişlet.

İnsan kendisine inanan birini bulmazsa bu dünyada asla bir şey başaramaz.

Başarıya giden temel anahtar eylemdir.!

Kalkıp bir kâğıda kocaman harflerle “erteleme” yazmalı çünkü hava her gün böyle güzel olmuyor.

Dinle beni canı sıkkın: canını sıkma. Tetikte ol ama sakin dur. Bak göğsüne; bu da geçecek. İçine en ferahından binbir nefes dolsun bu gece. Bugün ne istemediğini anlıyorsun, yarın ne istediğini anlayacaklar. Gecenin elleri var, çayın demine bile iyi gelen. En güzeli yarının şu an demleniyor.

Umut, altın bir kuş olmalı, yaşamak için yakalamak istediğimiz.

Sebepli sebepsiz korkulara yakanı kaptırma.

Güneş yıldızları kıskanmasaydı, her gün doğmazdı.

Gökkuşağı yedi renk. Birini de sen yakala!

Başarı sensin. İlk adımınla birlikte, korkusuz yürümelisin!

Hayat karar ve eylemdir. Karar vereceksin, eyleme geçeceksin.

İçimden geldiği için yazıyorum! Başkaları gibi normal bir iş yapamadığım için yazıyorum. Benim yazdığım gibi kitaplar yazılsın da okuyayım diye yazıyorum. Hepinize, herkese çok çok kızdığım için yazıyorum. Bir odada bütün gün oturup yazmak çok hoşuma gittiği için yazıyorum. Ben, ötekiler, hepimiz, bizler İstanbul’da, Türkiye’de nasıl bir hayat yaşadık, yaşıyoruz, bütün dünya bilsin diye yazıyorum. Kâğıdın, kalemin, mürekkebin kokusunu sevdiğim için yazıyorum. Edebiyata, roman sanatına her şeyden çok inandığım için yazıyorum. Bir alışkanlık ve tutku olduğu için yazıyorum. Unutulmaktan korktuğum için yazıyorum. Getirdiği ün ve ilgiden hoşlandığım için yazıyorum. Yalnız kalmak için yazıyorum. Hepinize, herkese neden o kadar çok çok kızdığımı belki anlarım diye yazıyorum. Okunmaktan hoşlandığım için yazıyorum. Bir kere başladığım şu romanı, bu yazıyı, şu sayfayı artık bitireyim diye yazıyorum. Herkes benden bunu bekliyor diye yazıyorum. Kütüphanelerin ölümsüzlüğüne ve kitaplarımın raflarda duruşuna çocukça inandığım için yazıyorum.

Bizi yazmaya iten şey, genellikle kendi içimizdeki eksikliktir.

Hazırım, doğuştan hazırım. Her zaman.

Ben bir şeyler sayesinde değil, bir şeylere rağmen kazanmayı seven bir hocayım.

Baskı bir ayrıcalıktır.

Çok çalışmanın hiçbir maliyeti yoktur.

Bazen övmeniz ve ikna etmeniz gereken oyuncular olur ama övgüden çok sopaya ihtiyaç duyan oyuncular da vardır, çünkü onlar rehavete kapılıp konsantrasyonlarını kaybedebilirler.

Kendi geçmişime baktığım zaman, kalabalıklara hitap edemeyen, bir metni yüksek sesle başkalarına okumaktan çekinen bir yapım vardı. Tezat oluşturan şey, benim kalabalıkların karşısına çıkmam ya da bir sandalyenin üzerine çıkıp bir şeyler yapıp insanların ilgisini çekebilmem. En klişesinden bir durum. Bunun içinde insanın fark edilmekle ilgili bir şeyi açık ediyor kendini. Kendim yapamayacağım şeyleri oyuncu olarak yapıyorum.

Bɑşɑrılı olɑnɑ kɑdɑr vɑzgeçmeyeceğim. Bu dünyɑyɑ yenilmeye gelmedim ve dɑmɑrlɑrımdɑ yenilgi de ɑkmıyor. Ben çobɑn tɑrɑfındɑn güdülmeyi bekleyen bir koyun dɑ değilim. Ben ɑslɑnım ve koyunlɑrlɑ yürümeyi, konuşmɑyı ve uyumɑyı dɑ reddettim. Bɑşɑrılı olɑnɑ kɑdɑr vɑzgeçmeyeceğim.