#modernizm

Bugünün insanı dünyanın meydana getirdiği en budala canlı varlıktır.

Görecelik: Bugün tek mutlak şey gibi görünüyor.

İnsanlar bir zamanlar kendi hazlarını yaratabileceğine inanıyordu; şimdi onların bedelini ödemesi gerektiğine inanıyor. Sanki çiçekler artık tarlada ve bahçede değil de; sadece çiçekçi dükkanlarında yetişiyormuş gibi.

Artık dünya hayatımıza çok fazla karışıyor.

Modern şairler mürekkeplerine çok fazla su karıştırıyor.

Postmodernizm modernizmin sonunda değil doğuşundadır ve bu durum süreklidir.

Postmodern kuşkusuz modernin bir parçasıdır.

Ne estetik ne cinsel bir inancımız var ama hala bunlara sahip olmayı öğreniyoruz ve gerçek bir felaket olmayacak çünkü sanal felaket koşullarında yaşıyoruz. Hızla çoğalan aşırı şişen ama doğuramayan bir dünyanın bulantısı bu.

Bizler şüpheci, hatta deyim yerindeyse, düşüncenin eziyeti altında bir çağda yaşıyoruz.

Dini liderlerin çölden çıkması tesadüf değil. Modern alışveriş merkezleri de aynı işleve sahiptir.

Tanrılar öldü ve hayallerimize güvenmiyoruz. Boşluktan çıktık.

Sevinçlerimiz bile artık mekanik… Sevgisiz, saygısız otomatik.

İnsanlık ölüyor ve bu can çekişmenin tanığı da, çağdaş zaman.

Siz edebiyatı seviyorsunuz, yani modern düz yazı edebiyatını seviyorsunuz.

Tevazu zillet, alçakgönüllülük alçaklık, sevgi de maddecilik olmuş çıkmış.

Gelenekden gelen izleri koruyarak, ama bu günün zevkiyle eser verilmesi gerektiğine inanıyorum. Çünkü gelenek; dünü olan demektir; bugün de var olması, çağın ihtiyaç ve zevkiyle yoğrularak mümkün kılınabilir. Kanaatimce, sanata yüzyılların kazandırdığı ana kaideler her zaman korunmalıdır.

Din, despotik, efsanevi bir Tanrının dogmasını yüceltir. Ateizm, özgür ve ilerici insanın çıkarlarını yüceltir. Din batıl inançtır. Ateizm akıl sağlığıdır. Din Ortaçağ. Ateizm moderndir.

Kapitalizm seni betona gömüyor ey talib, farkında bile değilsin! Hem de bu sefer sarığıyla, cübbesiyle, seccadesiyle...

Evcilleştirme insanın hayvanlar ile kurduğu özel bağı akamete uğratır. Hayvanlar artık insanın da ait olduğu topluluğun bir parçası değil, göçebe kabilelerde şefin zenginliğinin simgesi, mülkiyet erkinin bir uzantısıdır. Aslında hayvanlar ile ilgili modern tutumun da kaynağında bu mülkleştirme yatıyor.

Düşünmek için yalnızlık ve sessizlik gerekir. Modern kültürün kakofonisi bunu imkansız kılmak için tasarlanmıştır.

Sokakta yürüyen kızın gösterdiği yerler, Necip Fazıl'ın deyimiyle "kefen bezine mahrem". "Sen de Müslümansın, yazıktır sana, bu güzel yüzler cehennemde yanmasın" denildiğinde cevap aynı: hangi çağda yaşıyoruz?!..

Biliyor musunuz bu çağdan nefret ederim. Etimle, kemiğimle, hücrelerimde nefret ederim.

Saygınlık, düzen ve rutin: modern endüstri toplumunun demir gibi katı disiplini.

Değişik dinler, bazı kurallar günümüze uygulandığında çoğu zaman pratik olmayabiliyor.