#karakter

Kötü insanlar, iyi insanları sınamaya yarar!

İkbal anında küstah olan kimseler, idbar halinde daima zayıf ve korkaktırlar.

Üstün niteliklerle doğmuş olmanın en gerçek belirtisi, kıskançlık duygusundan yoksun doğmuş olmaktır.

Öyle kusurlar vardır ki, büyük yetenekleri meydana getirirler.

Nice kötü insanlar vardır ki, hiç iyi yanları olmasaydı daha az tehlikeli olurlardı.

Küçük insanlar küçük şeylere çok kırılırlar, büyük insanlar bunların hepsini görür, fakat kırılmazlar.

Kinimiz büyüdükçe, kin beslediğimiz kimseden daha küçülürüz.

İnsanların mutlulukları ya da mutsuzlukları, kaderin olduğu kadar da karakterlerinin eseridir.

Büyük kusurlara sahip olmak, ancak büyük adamların imtiyazıdır.

Bir adamın değeri, büyük yetenekleriyle değil, onları nasıl kullandığına bakılarak ölçülmelidir.

Basit düşünceli adam, yakınındaki her şeyi suçlamaktan zevk alır.

Yalnız kendisini düşünen insan, yumurtasını pişirmek için komşusunun evini yakar.

Tez elde edilen başarı, insanı kararsız ve maceraperest yapar.

Mademki alışkanlıklar, hayatımızın en ileri gelen hakimleridir, öyle ise ne yapıp yapıp iyi birini edinmeye çalışmalıyız.

Kendi değeri olmayan bir insan başkalarının değerini hiçbir zaman çekemez.

İnsanlar gerçek yüzlerini, güvenildikleri, öfkelendikleri, boş bulundukları, darda kaldıkları, bir işin belli bir yönde yapılmasını isteyip de buna bir gerekçe bulamadıkları durumlarda gösterirler.

Her işe karışan, her şeyi soran kurcalayan bir adam, çoğunlukla başkalarını çekemeyen bir adamdır.

Güzellik değerli bir insana nasip olursa, onun faziletini belirtir, kusurunu gizler.

Çirkin insanlar genellikle doğa ile ödeşirler, çünkü doğanın kendilerine ettiği kötülüğün acısını onlar da doğaya kötülük ederek çıkarmaya çalışırlar.

Çabuk yanlış yapan, onu çabuk da tasdik eder.

Gece hayatım olmadı. Yalnızlığı severim.

Huyum güzel. Büyüklük taslamadım.

Eline ahlaksızlık fırsatı geçmeyenlerin ahlaklıyım diye böbürlenme hakkı yoktur.

Çıkacaksınız karakterinizi ortaya koyacaksınız, işi bitireceksiniz!