#insanlık

Rakamlardan başka bir şey olmayan bizler, kaynakları tüketmek için doğduk.

İnsanlık, Tanrı'nın ne olması gerektiğine dair bir köpek düşüdür.

İstatistik laneti insanlığın üzerine çökmeden önce, keyif içinde mutlu, masum bir hayat sürüyorduk ve oldukça iyi düşüncelerle doluyduk.

İnsanlık bir adım geri, iki adım ileri de olsa, izafî olarak, her seferinde azıcık daha yol alarak, modern medeniyet basamağına doğru yükselir.

Henüz insan aşamasına ulaşmış değiliz, yalnızca insanlığa giden yolun üzerindeyiz.

Bilim, insan uğraşlarının bütün türleri için en mükemmel rehberdir.

Mutlu domuz olmaktansa, mutsuz insan ol.

Barış, konsey masasında veya anlaşmalarla değil, insanların vicdanlarında yapılır.

Özgürlük, insanlık onurunun güneş ışığının içeri aktığı açık penceredir.

Dünyaya bir hizmette bulunmayı istemek ve çabalamak, insanlığın mutluluğunu, refahını ve erdemini gerçekten artıracak bir şey yapmayı hedeflemek bu hepimiz için mümkün olan bir seçimdir; ve kesinlikle denize açılmak için iyi bir sığınaktır.

İyi bir insan hepimiz için kalıcı bir derstir.

Toprağın altında üzerindeki canlılardan daha fazla ölü var ve biz yaşamdan çok ölüme sahibiz. Sadece bir zamanlar sesleriyle etrafımızı saran şimdiyse yok olmuş insanlar değil kastettiğim, biz de yıldan yıla parça parça ölüyoruz. Henüz var olmayan da ölecek. Neredeyse her şey ölü.

İnsan duygularının en yüce olanı şefkattir; saygıyı, gerçekliği ve aydınlığı getirir insana. Anlamak, gerçeğe ulaşmak, yani sevmektir; sevmek demek, tanımak ve anlamaktır.

Ben insanlardan nefret ediyorum. Onlardan iğreniyorum. Bütün insanlara bunu söyleyebilirsin.

Yalnızca kendi halkının davasını görebilen kişi kendi halkına da ihanet ediyor demektir.

İnsanlık, ölüm korkusu üzerine kurulmuş bir yenilenme arzusu.

İnsanlık ölüyor ve bu can çekişmenin tanığı da, çağdaş zaman.

Enternasyonalist olmadan, özgürlükten yana olunamaz.

Erkekler bu dünyalıdır. Kadınlar da bu dünyalıdır. Onlarla olun.

Tarihimizin en acı yanlarından biri, kendini ne kadar tekrar ettiğidir.

Aşırılığa kaçan şeyleri seviyorum. Ölçüsüz davranışları seviyorum. Ölçüsüz dili. Ölçüsüz şiddeti. Bu eğlenceli. İlginç. Heyecan verici. Tabiat azgın olduğunda bu hoşuma gidiyor. Bu yüzden doğal afetleri de seviyorum. Meydana gelen doğal afetler. Lanet olsun, çok seviyorum. Gerçekten kendimi alamıyorum. Doğa çıldırdığı zaman, etraf dağıldığında, insanlar korkup, mülke zarar geldiğinde inanılmaz derecede mutlu oluyorum. Olaya şöyle bakıyorum. Yüzyıllardır insanoğlu elinden geleni yaptı. Yıkmak kirletmek ve doğanın düzenini bozmak. Ağaç kesme, maden ocakları, atmosferi zehirleme, okyanus balıkçılığı, nehirleri ve gölleri kirletme. Bataklık ve akiferleri kurutma. Şimdi de doğa da karşılığını alıyor. İnsanoğlu afetlerle kafasına darbe yiyor, hayaları tekmeleniyor. Bu hoşuma gidiyor. Ne olursa olsun insanoğluna karşı gram acıma duymam ben. (2007)

Bütün insanlar aynı dilde gülümser.

Bir toplumun büyüklüğü onun diktiği anıtlardan değil, sahip olduğu kaliteli insanlarda yatmaktadır. Adalet, sorumluluk ve insanlık bir bireyde bulunması gerekli olan ilkelerdir.

"Cehennem nedir?" Bence o sevmeyi başaramamaktan acı çekmektir.