#insan psikolojisi

Bakış insanın eğilişidir.

Başat başatlığını, eksiğini yoksama alışkanlığındaki insanlar sayesinde sürdürür.

İnsanlar iyilikten çok yaralara karşılık verirler. Çünkü minnettarlık yüktür, intikam ise zevktir.

Güce duyulan arzu, tüm tutkuların en aşikar olanıdır.

İnsanlar, anlamadıklarına daha çok inanırlar.

Bahtsızlık, insanı alıngan, acı çekmek insafsız yapar.

İnsanlar kendilerini hep onaylanacak davranışlar yaparken görmek isterler.

Şeylerin değerini ancak onları yitirdiğimizde anlarız.

Korkacağımız tek şey korkudur.

Bence hüzünlü insanlar başkalarını mutlu etmek için kendi limitlerini sonuna kadar zorlarlar. Çünkü onlar kesinlikle değersiz hissetmenin ne demek olduğunu bilirler ve hiç kimsenin değersiz olduğunu hissetmelerini istemezler.

Milyonlarca insanın irrasyonel olduğu açık olan bir şeye nasıl inandığını merak ediyorum.

Çoğumuz, eleştirilerle kurtulmaktansa övgülerle mahvolmayı tercih eder.

İnsanın sahip olduğu en kuvvetli duygulardan biri korkudur.

İnsanlar artık öyle bir yere gelmişler ki, kalplerinin seslerinin dinlemeye daha doğrusu korkmaya başlamışlar. Çünkü kalplerinin kırılacağından korkuyorlar. Bence sevginin en büyük düşmanı nefret değil, ego ve korkudur. İnsanlar egosunu kaybetmekten korkuyorlar. Korku öyle bir şey ki nefretten daha kötüdür.

Gündelik deneyimler göstermiştir ki, akıl bir konudan vazgeçse de, yürek yıllar boyu onun için çırpınır durur.

En çok gülenler en çok acısı olanlardır.

Genel olarak insanlara ve sözlerine güvenilmez, çünkü insanlar size verdikleri sözü tutmayacak sefil yaratıklardır, sizin de onlara verdiğiniz sözü tutmanız gerekmez.

İnsanlar bugüne geçmişten çok daha fazla düşkündürler ve o günü kendilerine uygun bulurlarsa kapılıp giderler, başka şey de düşünmezler.

Prens çevresini o şekilde korkutmalıdır ki başkalarının dostluğunu kazanamasa da hiç değilse nefretlerini çekmesin çünkü bu iki şey birbiriyle çok iyi uyuşur. Bunun için tebasının ya da yurttaşlarının mal mülküne ve de kadınlarına el uzatmaktan geri durması yeter. ...Her şeyden önce başkasının malına dokunmaktan kaçınmalıdır; çünkü insanlar babalarını kaybetmeyi babalarından kalan malı kaybetmekten daha tez unuturlar.

İnsanlar sakınmasızca bir işe başladılar mı iyinin tadına bakarken altta yatan zehiri fark etmezler.

İnsanları ya okşayacaksın ya tepeleyececeksin; aslında, hafif hakaretlerin öcünü alabilirler ama ağırlarına güçleri yetmez; o yüzden, bir insana yapılacak hakaretin derecesi onun öc almasından korkulmayacak kadar olmalıdır.

Paran olsa senin de yapacağın şey paran olmadığı için bir nefret objesine dönüşüyor.

Sınırsız güce sahip olmak vicdanı çürütür, kalbi sertleştirir ve anlayışı karıştırır.

Boşa çıkan umutların insanı nasıl kırabildiğini çok eskiden beri bilirim.