#güven

Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır.

Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaylardaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar. Kimi zenginliğine tutunur; kimi müdürlüğüne; kimi işine, sanatına. Çocuklarına tutunanlar vardır. Herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır. Gülünçlüğünü fark etmez.

Güven bir kez zedelendiğinde, onu orijinal parıltısına geri döndürmek zordur.

Ben huzur bulmak, güvende ve gözlerden uzak olmak için nereye olsa giderim.

Dil bozulduğunda insanlar duyduklarına olan inançlarını yitiriyor, bu da şiddete yol açıyor.

En önemli servetim güvenilir olmamdır.

Her şey affedilebilir, ama “ihanet” asla.

Tüm korkularından sıyrıl ve büyük bir güvenle yürü!

Kandırılmışlık hissi gerçekten berbat.

Eğer biri beni aldatırsa ona ayıp. İkinci kere aldatırsa bana ayıp.

Beni en çok üzen şey: bana yalan söylemen değil, bir daha asla sana inanmayacak olmam.

Az yalan söylenmez; yalan söyleyen her yalanı söyler!

Bazı insanlar ödünç bir şey alır, günlerce unutur, geri vermezler. Karşısındaki utanır, isteyemez, sesini çıkaramaz, fakat o kimse hakkında olumsuz bir kanıya sahip olur. Bunun için ödünç şeyin zamanında geri verilmesine çok dikkat etmenizi tavsiye ederim.

İtibar 30 yılda kazanılır, bir gecede kaybedilir.

Her dost göründüğü gibi dosdoğru dost olmuyor.

İnsana güvenmeden düşte bile yola çıkılmıyor!

Birçok yoldaş hakkımızda gerçek olmayan bilgiler yayıyor. Yanlarında kaldığımız, Ortadoğu’ya gidişlerimizi organize ettikleri, ev tutmamıza yardımcı oldukları, bizimle ilişkili oldukları, bizim için bir şeyler yaptıkları gibi gerçekle ilgisi olmayan yalanlar uyduruyorlar. Bir kısmı bunları sadece ‘gündemde’ olduklarını göstermek için yapıyor, gündemde kalıyor. Bir kısmı ise, bizim aptal, güvenilmez, dikkatsiz ve kafayı yemiş olduğumuzu göstermek için bunu yapıyor. Bunlarla başkalarının bize dair düşünceleri oluşuyor. Aslında bunlar bizimle sadece bir şey için ilişkililer: Ticaretimizi yapıyorlar…

Gençlere tavsiyem yok, büyüklerden bir ricam var; "gençleri rahat bırakın!".

Sana inanmışlığım bir büyük olaydır.

Beni savaşa götür... Sana inandığımı biliyorsun.

Sonra insanlara güvenmemeyi öğrenirsin, ama onlar değiştin sanırlar.

İnsanlar çok değişti; dikkat etmek lazım. Biriyle el sıkıştıktan sonra, beşi de yerinde mi diye parmaklarını saymak zorundasın.

Bir gazetede bulunabilecek tek güvenilir bilgi, reklamlardır.

Artık bir gazetede görülen hiçbir şeye inanılmıyor.