#geçicilik

Her zevk bir tür bunalım durumudur; doğar, bir süre devam eder ve ölür.

Pek güzeldin, pek latiftin. Börek olsan seni yerdim. Az soğanlı, bol etliydin. Lafa daldım, dibin tuttu. Gönül bu, hemen unuttu.

İnsanlar gelir ve gider, şehirler yükselir ve düşer, bütün uygarlıklar belirir ve kaybolur.

Mutluluk bir kibrit çöpü, artık ne kadar yanarsa.

Tüm şiddetli heyecanlar, ruhsal bir zorunluluktan ötürü, kısadır...

Geçen zaman değil. Zaman, aynı kalıyor. Tersine biz geçiyoruz. Saf zaman aynı kalır, biz geçer gideriz.

Nedir bizim bu dünyamız? …kısa süren bir simetri; anlık bir oluş.

Hiçbir şey için benimdir deme. Sadece de ki: Yanımdadır. Çünkü ne altın, Ne toprak, Ne sevgili, Ne hayat, Ne ölüm, Ne huzur, Ne de keder,Daima seninle kalmaz.

Hayatta sizi gururlandırmış ne varsa hepsi çöpe gidecek.

Hiçbir şey durağan değil. Her şey eskiyip dağılıyor.

Güzel sözler de güzel kadınlar gibi, kırışıp ölüyorlar...

Harikulade düşünceler ve harikulade kadınlar kalıcı değildirler.

Aşk, gerçekliğin ilk ışığında yok olacak bir sistir.

Boş yere arama mutluluğu, aradığın yerde olmayacak. Bulunca ise tadını çıkar, çünkü hep sende kalmayacak.

Nargilenin dumanına benzer hayallerim. Sadece beni zehirler ve uçup gider.

Zaman kimseyi kayırmaz, her canlı yaşlanır, her şey eskir.

Manasız söz suya yazılan nakış gibidir.

İnsanın ve hayatın gelip geçiciliğine şahane bir örnektir tarihi yapıları gezmek, insana kibirinin ne kadar yersiz olduğunu gösterir.

Formlar, benlik/ruh değildir; algılama benlik değildir, kavrayışlar benlik değildir, mental oluşumlar ve hisler de "ben" değildir, hiçbiri "ben"/"ruh" değildir, bunların hepsi değişime tabiidir ve kalıcı değildir.

Güzellik geçicidir ama herkese bulaşmaz.

Bilimde gerçek yalnızca bir an'dır.

Doğanın tüm eserleri ancak gelişebilecekleri kadar olgunlaşır, sonra da bozulurlar.

Büyük İskender bile hem yüce makamını hem de hayallerini kaybetmiştir.

Kum üzerine inşa ediyoruz ve yaşlandıkça bu temel daha dengesiz hale geliyor.