#fedakarlık

Özgürlük adına lime lime kesilmeye, işkence çekmeye, hatta ölmeye razı insanlar tanıyacaksın. Umarım onlardan biri olursun.

Neler yapmadık şu vatan için! Kimimiz öldük; Kimimiz nutuk söyledik.

Her taşı bir yakut olan bu vatan, Can verme sırrına erenlerindir...

Ya olmalı insan, vermeli canını insan için yahut etmemeli kalabalık dünyamızda.

Olma kula kul, öpme el ayak, kirlenmesin ağzın. Ya ver canını insan için ya da etme kalabalık dünyamıza!

Bir lider, kendisinden çok başkasını düşünendir.

Çocuklarım da dahil olmak üzere kimse için saçımı süpürge etmedim.

İki gönül bir olunca, soğan yesen bal gelir.

Bu ideal uğruna ölmeye hazırım.

Öleyim dirileyim dünyâda Circis gibi/ Günde bir kez kılayım cânım o hünkâra fedâ

Dur yolcu! Bilmeden gelip bastığın bu toprak, bir devrin battığı yerdir.

Sen yanmasan, ben yanmasam, biz yanmasak nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa?

Vatanını kurtaran insan hiçbir kanunu çiğnemiş sayılmaz.

Aşk, vazgeçenlerin değil aşkı uğruna yanmayı, ölmeyi ve savaşmayı göze alanların işidir.

Mossad’da hizmet verenler hakkında bir iki kelime edeceğim. Onlar, gece gündüz kendilerini düşünmeden, hiçbir kurtarılma umudu olmadan çalışır. Sevdiklerine bile ne yaptıklarını söyleyemezler, yalnızlık onların tek dostudur.

Bir tohum verdin çiçeğini al. Bir çekirdek verdin ağacını al. Bir dal verdin ormanını al. Dünyamı verdim sana bende kal.

Kendisi çatlamadan Toprağı çatlatamaz tohum.

Bir davranış fedakarlık olsun, bunu herkes bilsin, duysun diye yapıldı mı, o davranış fedakarlık olmaktan çıkıyor.

Ezgi koydum, âhlarla, figanlarla Türk şi'rine, Öz dilimle haykırdım, 'Ey milletim, uyan! ' diye; Viran yurdun dolaştım, bir şehrinden bir şehrine; Saç ve sakal ağarttım ben de, 'Vatan, vatan! ' diye.

Vurulmuş tertemiz alnından, uzanmış yatıyor, bir hilâl uğruna yâ Rab, ne güneşler batıyor.

...Facialara kalkan olamadım ise de; siper sâika (paratoner) vazifesi gördüm... Bütün musibetleri üzerime çektim. Kendimi feda ederek vatanı kurtarmaya çalıştım. Dinine, devletine, vatanıma ve milletine hıyanet edenlerin aziz Allah'ın kahreden kudretli gücüne hedef olması için yakarıyorum...

Bireyler “halkın yüce davası” uğruna can verirler, halk da ölenlerin ardından bir kaç söz söyler ve minnettarlığını dile getirip tüm parsayı toplar; işte ben kârlı egoizm diye buna derim.

Egemenlik ilkesi, her şeyin feda edildiği bir put haline gelmiştir.

Erdem edinilen bir şeydir ve onu edinmek için belli hazları feda etmek gerekir.