#erdem

Özgür olmadan önce adil olmak gerekir.

Ey, Oğul! Kahraman “kahr”dan türeme, kahramanlık konjönktürel. Görkemli törenlerle üstün hizmet madalyaları tevdi eden, umumun zihniyeti. Kahramanlığın hallerden bir hal, umumun ayran gönüllü olduğunu unutmayasın. Oysa yiğitlik içsel bir haslettir. Haysiyetliliktir, erdemliliktir, cesarettir, mertliktir; samimiyettir, sadakattir, vefadır. Üstün ahlâktır, kârsız sevgidir, ölçülü saygıdır. Dobra ama patavatsız değil, cömert ama savurgan değil, yürekli ama saldırgan değil, inançlı ama yobaz değil, içten ama ahmak değildir yiğit.

Mutluluk ve erdemin sırrıdır; yapmak zorunda olduğun şeyi sevmek.

Hiçbir şey, büyüklük kadar sade değildir; çünkü sade olmak, biraz da büyük olmaktır.

İnsanlık bu ya; bir ahlak kitabı yazmam gerekseydi, güleryüzlülüğü vazifelerin başına koyardım.

Kıskanılmayan, imrenilecek bir fazileti olmayandır.

Parayı, para için erdemlerine, onurlarına varıncaya kadar her şeylerini verebilenlere bırakalım.

Tecrübeme göre eğitimsiz kimselerin erdemleri de azdır.

Eğitimli bir insan ahlaksız olamaz.

Rezalet, fazilet olamaz.

Duyguların ustalığı, erdemli bir yaşam için esastır.

Erdem özgürlüğü gerektirir, bir yükü taşımak aktif bir güç gerektirdiği için.