#dış görünüş

Hiç kimse ne ise o olarak kabul edilmez, başkaları onu ne yaptıysa o öyle bilinir, öyle kabul edilir.

Bizim başkası için ne olduğumuzun yeri yabancıların bilincidir. Bu ise bizim için kesinlikle doğrudan doğruya değil ancak dolaylı olarak yani ötekilerin bize karşı davranışını belirlediği ölçüde var olan bir şeydir.

Bir seferinde benden poster çocuğu olmamamı istemişlerdi, doğum kontrolü için.

Cadılar Bayramı'nda aileler çocuklarını bana benzetip dışarı gönderirlerdi.

Karım karanlıktan korkuyordu, sonra bir gün beni çıplak gördü. Artık aydınlıktan korkuyor.

Çirkin bir çocuktum. Evcil hayvan mağazasında çalışıyordum. İnsanlar daha ne kadar büyüyeceğimi sorup duruyordu.

Fikret, galiba yanlış terbiye edilmişti. Çirkin bir kalbin içine uyanık bir ruh koymak niçin? Beğenilmediğini, her yerde, her şeyde ihmal edildiğini daha çabuk fark etsin diye mi? Çirkinin ağzındaki güzel söz, acizin ağzındaki haklı söz kadar boş, faydasız bir şeydi.

Vücudumun çirkin kabuğu altında sevgi ile, rikkat ile dolup taşan zengin bir kalbim varmış... Ne çare ki kimse beni sevmemiş, kalbimdeki o taşkın memba kendi kendine kurumuş. Sevgilerim nefrete, kine, bedhahlığa kalbolmuş...

Yani bir insan çirkin, kısa boylu ya da zayıf diye öfkemize maruz kalmaz. Çünkü bu türden özelliklerin doğuştan geldikleri ve tesadüfi olarak bizde olduğunu biliriz.

Yaşadığımız dünya, dış görünüşümüze iç dünyamızdan çok daha fazla önem atfediyor.

Çarpık bir buruna değil, sakat ve sahte bir kişiye gülelim.

Ye kürküm ye.

Benim, bugün hâlâ kafa düzlettiren Siyah erkeklerle ve Beyazlara benzeyebilmek için renk renk peruklar takan Siyah kadınlarla ilgili, kendi tecrübelerime dayanarak söyleyeceğim bir şey var: Bu insanlar saçlarına gösterdikleri itinanın yarısını kafalarının içindeki beyinlerine gösterselerdi, durumları şimdikinden bin defa daha iyi olurdu.

Bitkilerde protein, aminoasitler, esansiyel yağlar, mineral, vitamin (kolesterol ve yabancı madde, organizma kirliliği olmadan) vardır ve bu kaybolan saglığı ve dış görünüşü kazanmaya yardımcı olur.

Saçım her şeyi anlatır.

Gözlerimi siyaha boyadım diye dinsiz muamelesi gördüm. İnsanlar kalplerini siyaha boyamış kimin umrunda?

Dişlek olmamdan hoşlanmıyorum. Onları yaptıracağım ama daha vaktim olmadı. Onun dışında... Mükemmelim.

Eğer beni becermek gibi bir niyetiniz yoksa neden dış görünüşümle bu kadar ilgileniyorsunuz?

Sokakta hiçbir zaman kel ve şişman bir kadınla yürüyen bir erkek göremezsiniz.

Bir insanın yüzünde taşıdığı ifade; sırtında taşıdığı elbiseden mühimdir!

Saçımı taradım keşke yüzümü de tarayabilseydim.

Sınıflandırılmış toplumlar kalırmış sınıfta, Adam demezler, dışlanırsın kılık kıyafet bozuksa.

İnsan her ne yapıyorsa yapsın insanların ne düşündüğü umrundadır tabii. Tuvalette tek başına aynaya falan bakmıyorsa tabii. Hatta tuvalette tek başına aynaya bakıyorsa da insanların ne düşündüğü umurunda olduğu için bakıyordur herhalde. Ama önceliğim insanların ne düşündüğü değil herhalde.

Toplumdan uzak kalmak isteyen biri için, örneğin hep kirli bir yaka ya da pejmürde bir ceketle toplum içinde görünmekten daha uygun ve daha etkili bir çare yoktur. Kendisini başkalarının dikkati, eleştirisi ve rekabetiyle yüzyüze getirecek bir işin başına geçmekten yakayı sıyırmada ya da sevgi ve evlilikten kaçma işinde, başkalarının karşısına bu ekilde çıkmaktan daha iyi ve mükemmel ne yardım edebilir kendisine?