#bilgelik

Geçmiş geleceğe ışık tutmuyorsa, akıl karanlıklar içinde yürümeye başlamış demektir.

Hayvanlara karşı acımasızlık ne gerçek eğitim, ne de gerçek bilginlik ile bağdaşır.

Aptallar öğretmeyi, akıllılar ise öğrenmeyi sever.

Övgüyü de iftirayı da umursama, Ne hakaretten kork ne çelenk iste Ve tartışma aptalla.

Size yalnız şunu belirtmek isterim ki görmek gözlemlemek değildir.

Dikkat edin, ikna paradan daha değerlidir.

Bilginin azı tehlikeli ise tehlikeden uzak duracak kadar çok şey bilen kişi nerede?

Yolun derin anlamı anlaşılmadığında, zihnin huzuru sebepsiz bozulur.

Kimi zaman içindeki o sessiz sese, uzmanlardan daha fazla güven.

Aptalca davranışlardan kaçınmak genelde çok zordur ama bunlardan yararlanmak çok kolaydır.

Kişi kazanılacak hiçbir şey olmadığını bilmeli, bunu iliklerine kadar hissetmelidir.

Bu yaralı öfke günlerinde selam olsun acılar içinde gülene. Kurda kuşça söyleyip, çiçeğe kelebekçe konmayı bilene.

Hakiki bilgelik, ahmaklıktan daha az cüretkardır. Bilge insan sıkça şüpheye düşer ve fikrini değiştirir. Ahmaksa dik kafalıdır ve şüphe etmez; kendi bilgisizliği dışında her şeyi bilir.

Akıllı insan aptal görünürse kazançlı çıkar.

Mutluluk, yetinmeyi bilmektir.

Az konuşmak daima iyi şeydir; fakat derli toplu olmak şartıyla.

Bilgelik, en basit ifadeyle, insan hayatının anlamı ve değerine ilişkin derin bilgidir.

Hiçbir şeye ihtiyacı olmayan insan ise yalnızca bilge insandır.

“Bilgelik sevgisi.” Felsefe bilgiden başka bir şey değildir.

Gerçek zenginlik de hiçbir şeye ihtiyacı olmamaktır.

Gençler yaşlıların aptal olduğunu düşünürler, yaşlılar ise gençlerin aptal olduğunu bilirler.

Konuşup da aptallığınızı ortaya koyacağınıza, konuşmayın da hiç olmazsa herkesin şüphesi kalsın.

Peki kim özgür öyleyse? Yalnızca kendi kendinin buyruğunda olan, yoksulluktan, ölümden ve zincirlerden korkmayan, kendi tutkularına meydan okuyacak ve rütbeye ve nişana değer vermeyecek kadar güçlü, yetkin, olgun ve çok yönlü, akıllı adam.

Ne sevgiye ne de nefrete yol açmamak dünya bilgeliğinin yarısıdır: hiçbir şey söylememek ve hiçbir şeye ınanmamak da öteki yarısı.