#aile

Barışta oğullar babalarını gömer; savaşta ise babalar oğullarını gömer.

Bir baba çocuğuna burnunu, gözlerini hatta aklını miras bırakabilir, ama ruhunu veremez; ruh her insanda yenidir.

Çocukların kusurları ebeveynlerin kusurlarını yansıtır.

Bu hayatta hiçbir şey olamadıysam suç sizin.

Orta halli ailelerinin dört çocuğunun bulunduğu bir ulus, her yirmi yılda bir savaşa girmeyi göze alabilir. Böylece çocuklardan ikisi ölür, geriye kalan ikisi ise soyunu sürdürür.

Annelerin buradaki direnişi, kamuoyu oluşturmaları son derece kıymetlidir ama üzüntü veren bir tarafı oluyor. 1117 gündür bu anneler karınlarında taşıdıkları çocuklarının 14,15,17, 20 yaşlarda terör örgütü tarafından kandırılarak ya da zorla dağa, terör örgütünün bulunduğu yerlere kaçırılmaları ve aileleriyle, anneleriyle, annelik hukukunu ortadan kaldırmaları karşısında Avrupa'da insan hakları üzerine söylem geliştiren ülkelerin kurumları duyarsız, sessiz oluşları da ibretliktir. Dolayısıyla onların çifte standartlı bu durumları deşifre olmuştur. Annelerimize metanet diliyorum. Buradaki anneler doğurmuş bu çocukları ama buradaki çocuklar hepimizin çocuğu, Türk milletinin çocuklarıdır, anneler de Türk milletinin annesidir. Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olarak bu olay karşısında hassasiyetimiz son bulana kadar devam edecek.

Anne babalar sadece çocuklarını eğitmekle kalmaz, en azından kendilerinin de eğitilmesi aynı derecede önemlidir.

Babam ilim adamı olmamı çok istiyordu ama ben film adamı oldum.

bir arı kovanı halinde tam bir aile görüşü ile kendi ihtiyaçlarına cevap vermek mihveri etrafında işleyen bir insan fabrikası

İyi bir ad ve iyi bir öğüt, babanızın size verebileceği tek şeydir.

Bir kâğıdı en fazla yedi kez katlayabilirmiş insan. Annemle de katlandı bitti.

Barbaros'un ailesinde kimse kahvaltı yapmazdı, sadece kahve ve sigara içilirdi. Ama o yine de "Ailem mi? Daha geçen hafta birlikteydik, hep beraber toplanıp kahvaltı yaptık. Çok güzeldi." diyordu. Gelecekten bir şey beklemeyenler, mutluluklarını geçmişte yaratırlar. Barbaros da öyle yapıyordu. Hayatındaki en büyük acıyı zevke dönüştürüyordu. Hayatın lime lime ettiği ailesinin parçalarını hafızasında yapıştırıyor ve onlarla gülüyordu.

Annem arada bir der ki “Evladım, benim de okuyabileceğim şeyler yaz ki atlaya atlaya gitmeyeyim kitabını.

Çoğu kimse hayata menfaatçi, yağmacı, sömürgeci ve asalak olarak atılır, hayatın anlamını bu asalaklıkta arar. Böyle hayat anlayışı uzun yıllar boyunca çocuklara aşılanır. Kimler aşılar? Anne ve babalar.

Anne ve babalar da çocuklarının beyinlerini işlemeden kendi hallerine bırakırlarsa, orada da istenmeyen huy ve davranışlar baş gösterir.

Siz çocuklarınızı terbiye ederken yükselmeleri için onlara kartal kanatları mı taktınız? Yoksa bu kanatları kökünden mi yoldunuz?

Aile, zihinlerin bir araya geldiği bir yerdir. Eğer zihinler birbirlerini severlerse ev bir çiçek bahçesi kadar güzel olur. Ama zihinler birbirleriyle uyum içinde olmazlarsa, bahçeyi darmadağın edecek bir fırtına oluşur.

Bir kadın oğlunu aklı başında biri yapabilmek için 20 yıl uğraşır; başka bir kadın, 20 dakikada aklını başından alır.

Kardeşlerimi tanrı yarattı ama dostlarımı ben buldum.

İnsan, babasına borçlu olduğu saygıyı ancak baba olduğu zaman duyar.

İster kral, ister köylü olsun, dünyada en mutlu insan evinde huzur olandır.

Ana-baba iyi terbiye almışlarsa çocuklar da terbiyeli olur.

Demokratik veya barışçıl ailemiz olana kadar asla demokratik ülkelere veya barışçıl ülkelere sahip olamayacağız.

Aileler, ulusumuzun umut bulduğu, kanatların rüya gördüğü yerdir.